Tomasz, pracuje w fabryce opakowań, od 2 lat w Hiszpanii: Nie odczuwam kryzysu. Temat trochę rozdmuchany przez media. Czytałem nawet, że Hiszpanie w tym roku wydali więcej w knajpach niż w ub. roku. W mojej firmie pracuje pięciu Polaków. Szef nikogo nie zwolnił. Fakt, że wzięcie kredytu jest praktycznie teraz niemożliwe. Myślę, że prawdziwy kryzys przyjdzie dopiero za rok.

Marek, budowlaniec: Jesteśmy z rodziną w Hiszpanii od 5 lat i tak źle jeszcze nie było. Straciłem pracę dwa miesiące temu. Otrzymuję zasiłek (auxilio de paro), ale to mniej niż pensja, a jeszcze dochodziły nadgodziny. Nie mogę znaleźć pracy. Rumuni pracują za dużo niższe stawki. Żona jedynie dorabia po dwie godziny dziennie sprzątając mieszkania. Mamy na utrzymaniu syna. Myślimy poważnie o powrocie do Polski. Tam przynajmniej mamy mieszkanie, które teraz wynajmujemy. Tutaj za stancję płacimy 500 euro, plus rachunki i kredyt za samochód. Nie mam pomysłu, co będę robił w Polsce. Wcześniej pracowałem na budowach, ale słyszałem, że teraz ciężko z jakąkolwiek pracą.

Post z jednego z hiszpańskich forów internetowych: Mąż jest kierowcą TIR-a. Wyleciał jako jeden z pierwszych. Szef powiedział wprost "jestem zadowolony z ciebie i twojej pracy, ale nie mam teraz roboty, więc muszę cię zwolnić, a wiesz jak to jest - na pierwszej linii są obcokrajowcy".

Darek, barman, w Hiszpanii od 15 lat: Z niejednego pieca chleb tutaj jadłem. Pracowałem przy rozwożeniu butli gazowych, przy rozładunku, a przez ostatnie lata, jako barman. Zmieniałem już kilka razy miejsce zamieszkania, aby znaleźć pracę. Do tej pory doświadczony barman, nie miał problemu z robotą. Można było wyciągnąć 2000 euro. A ostatnio mi zaproponowali 1100 euro i jeden dzień w tygodniu wolny. Płacili nieterminowo. Odszedłem. Jestem na zasiłku, ale szukam pracy. Mówię biegle po hiszpańsku. Tak ciężko z robotą jeszcze nie było.

Iza, sprzedawczyni w sklepie sportowym na Teneryfie, w Hiszpanii od 7 lat: Sklepy z markową odzieżą i sprzętem, taki jak ten, w którym pracuję, przeżywają trudności. Dzienny utarg tego lata spadł z 5000 euro do 2000. Jednak nie boję się o pracę, bo jestem jedyną osobą mówiącą biegle po angielsku. A nasi klienci, to głównie obcokrajowcy, winsurfingowcy, którzy przyjeżdżają tu z całego świata. Ktoś musi się z nimi dogadać. Z drugiej strony mój znajomy z Almerii, który ma sklep ze sprzętem pływającym mówi, że zamyka interes, bo ten rok doprowadził go na skraj bankructwa.

Sprawdź:  Oferty pracy Kraków, Praca Warszawa, Praca Wrocław, Praca Marketing