Według powszechnej opinii, Polacy zatrudnieni na Zachodzie słyną z niezwykłej pracowitości. Oprócz tego potrafią też nieźle oszukiwać. Wielu z nas daje się skusić możliwością zarobienia dodatkowych pieniędzy kosztem pracodawcy lub kolegów. Jeśli tylko możemy bezkarnie opuścić miejsce pracy, to najczęściej to czynimy.

Podbijał kartę za kolegę

Jako potwierdzenie tych słów może posłużyć zachowanie Polaków zatrudnionych w jednej z londyńskich przetwórni warzyw i owoców. Nasi rodacy - gdy tylko nadarzy się okazja - oszukują pracodawcę opuszczając stanowisko i wydłużając swój czas pracy. - Przyjeżdżam do zakładu na 5.00 rano, odbijam kartę, po czym idę spać do szatni. Wracam na halę pół godziny przed przyjazdem kierownictwa- mówi Tomek, jeden z pracowników sortowni. - Dzięki temu już po godzinie 13.00 zaczyna mi się naliczać podwójna stawka za nadgodziny, a moja pensja w przeciągu całego tygodnia wzrasta o 100 £.

Na jeszcze lepszy numer zdobyli się nasi rodacy zatrudnieni w holenderskiej szklarni w miejscowości Woerden pod Utrechtem. Polacy umówili się, że będą chodzić do pracy na zmianę. Podczas gdy jeden zostawał na kwaterze drugi odbijał jego kartę na zakładzie. Sprawa wyszła na jaw po pięciu tygodniach, kiedy kierownik zauważył jak jeden z Polaków przykłada do czytnika dwie karty. W konsekwencji, obaj wylecieli z pracy.

O tym, że do wydłużenia czasu pracy wystarczy też zwykły zeszyt świadczy przykład Jarka zatrudnionego przy sprzątaniu szklarni w Zundert niedaleko Bredy. - Po skończeniu roboty jechaliśmy do kantyny, gdzie pracodawca zostawiał nam listę obecności, na której wpisywaliśmy liczbę przepracowanych godzin - mówi chłopak. - Jako, że nikt tego nie kontrolował zawsze dopisywałem sobie 2-3 godziny więcej. Dzięki temu zyskiwałem do 50 euro tygodniowo.

Przekręty w polu

Oporów przed oszukiwaniem pracodawcy i swoich kolegów z pola nie mieli też nasi rodacy zatrudnieni przy zbiorach szparagów u Thiermanna w Kirchdorf. Polacy zwiększali swoje wyniki podmieniając karty z kodami kreskowymi. Z leżących na polu skrzynek zdzierali właściwe numery, a w ich miejsce naklejali swoje. W ten sposób szparagi zebrane przez innych pracowników szły bezpośrednio na ich konta. Zdarzało się, że uczciwi zbieracze otrzymywali o połowę mniejszą pensję niż powinni. Niektórzy oszuści mieli nawet układ z kierowcą, który jeszcze po zapakowaniu towaru na samochód podmieniał kartki kodami. Gdy cała sprawa wyszła na jaw, wszyscy zamieszani w proceder stracili pracę.

Wśród polskich pracowników sezonowych w Niemczech znaleźli się też tacy, którzy wkładali kamienie do skrzynek z truskawkami, by te osiągały większą wagę. Na tak prymitywne sposoby niemieccy bauerzy nie dali się jednak nabrać.

Oszukani przez sprzątaczy

Pracodawców kantują też polscy sprzątacze ulic nad Tamizą. Jednym z nich był Krzysztof, pracownik londyńskiej firmy Cleanaway obsługującej wschodnie dzielnice stolicy. - Zaczynałem pracę o 7.00 rano, brałem wózek z miotłą i wyjeżdżałem w teren. Gdy po 9.00 superviser objechał moją okolicę chowałem cały sprzęt w bramie i jechałem do domu - mówi Polak. - Do pracy wracałem na ostatnie dwie godziny. Wpadłem głupio i to wtedy, gdy faktycznie musiałem przerwać robotę i udać się do pobliskiej toalety. Pech chciał, że w tym samym czasie w mojej okolicy kręcił się sam szef firmy. Zobaczył pod drzewem porzucony wózek i załadował go na samochód. Wyleciałem z pracy jeszcze tego samego dnia.

Jeszcze lepsi w naciąganiu angielskich pracodawców są Polacy biorący weekendową robotę przy sprzątaniu ulic w centrum Londynu. Są to głównie pracownicy agencji. - Zabierają wózki z bazy, by po kilkudziesięciu minutach odstawić je z powrotem. Na takich ulicach jak Picadilly czy Oxford Street jest tak wielki tłum, że żaden superviser nie jest w stanie upilnować wszystkich zatrudnionych. Jeśli nie doniesie na ciebie pracownik opróżniający kosze to masz szansę zgarnąć całą dniówkę bez przepracowania godziny - dodaje Krzysztof.

No working

Niezły sposób na zarobienie dodatkowych pieniędzy kosztem pracodawcy wymyślił Leszek, kierowca miejskiego autobusu w Birmingham. - Jako, że oprócz prowadzenia pojazdu zajmuje się też sprzedażą biletów, postanowiłem symulować co jakiś czas awarię maszyny drukującej - mówi Polak. - Wystawiam karteczkę z napisem "no working", a pasażerowie przy wejściu do autobusu sami rzucają pieniądze na tackę. Cała uzyskana w ten sposób kwota trafia do mojej kieszeni. Mam z tego czasem nawet kilkaset funtów miesięcznie.

Skrupułów w okradaniu pracodawcy nie ma też Robert zatrudniony w Danii przy utrzymaniu zieleni na polu golfowym. - Oprócz tego, że dopisuje sobie po kilka godzin pracy w tygodniu, to jeszcze spuszczam paliwo ze zbiorników przeznaczonych do tankowania samochodów firmowych. Dzięki temu mogę częściej wracać do kraju na weekend - mówi Polak.

Maciej Sibilak