Państwowa komisja ds. przedsiębiorczości w sektorze niezorganizowanym (ang. NCEUS) podała, że większość z utrzymujących się za mniej niż 20 rupii (czyli 50 centów) żyje w szarej strefie, bez legalnej pracy ani zabezpieczeń socjalnych.

Do sektora niezorganizowanego należą np. robotnicy rolni, drobni farmerzy, ludzie zatrudnieni w kopalniach, cegielniach czy uliczni sprzedawcy. Pracują w ciężkich warunkach, często zarabiają poniżej ustawowej pensji minimalnej.

Według danych NCEUS z lat 2004-2005 stanowią 92 proc. siły roboczej.

Fatalne warunki życia większości społeczeństwa zdecydowanie kontrastują z wizerunkiem Indii jako jednej z najdynamiczniej rozwijających się światowych gospodarek.

Liberalizacja ekonomiczna z początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku pozwoliła na szybki rozwój sektora wysokich technologii i stworzyła 300-milionową klasę średnią.

Jednak mimo średniego wzrostu gospodarczego w wysokości 8,6 proc. rocznie na przestrzeni ostatnich czterech lat, ponad jedna czwarta społeczeństwa żyje poniżej progu ubóstwa (12 rupii dziennie).

Raport, przekazany w środę premierowi Manmohanowi Singhowi, rekomenduje wprowadzenie przez rząd zabezpieczeń socjalnych dla pracowników sektora niezorganizowanego.

Indie, których ludność wynosi blisko 1,1 mld, mogą do roku 2050 prześcignąć Chiny, które są najludniejszym krajem świata.