Spis treści:
- Abonament RTV w Polsce. Ile wynosi i czy jest obowiązkowy?
- Kto nie musi płacić abonamentu RTV? Lista zwolnionych
- Abonament RTV w Europie. Nie wszędzie trzeba płacić
Abonament RTV w Polsce. Ile wynosi i czy jest obowiązkowy?
W Polsce abonament RTV jest obowiązkowy dla wszystkich, którzy posiadają odbiornik radiowy lub telewizyjny. Dotyczy to zarówno osób prywatnych, jak i firm. Kluczowe jest samo posiadanie urządzenia umożliwiającego odbiór sygnału, a nie faktyczne korzystanie z programów.
W 2026 roku wysokość opłaty to 9,50 zł miesięcznie za radio i 30,50 zł miesięcznie za telewizor (lub zestaw radio + TV). Osoby, które zdecydują się zapłacić za cały rok z góry otrzymują zniżki w wysokości 10 proc.
Abonament RTV ma charakter daniny publicznej, jego egzekucja może odbywać się podobnie jak w przypadku zaległości podatkowych. Możliwe jest np. zajęcie wynagrodzenia czy konta bankowego przez urząd skarbowy. Za używanie niezarejestrowanego odbiornika grozi kara w wysokości 30-krotności miesięcznej opłaty. W przypadku telewizora to obecnie 915 zł, a radia 285 zł.
Kto nie musi płacić abonamentu RTV? Lista zwolnionych
Choć abonament RTV jest obowiązkowy, wiele osób jest zwolnionych z jego płacenia. Dotyczy to najczęściej seniorów oraz osób w trudnej sytuacji zdrowotnej lub materialnej. Oto pełna lista osób, które nie muszą go płacić:
- osoby, które ukończyły 75 lat - zwolnienie następuje automatycznie z mocy prawa (nie trzeba składać dokumentów);
- emeryci po 60. roku życia - pod warunkiem, że ich emerytura nie przekracza miesięcznie 50proc. przeciętnego wynagrodzenia (obecnie limit ten wynosi 4451,78 zł brutto);
- osoby zaliczone do I grupy inwalidzkiej, a także całkowicie niezdolne do pracy, ze znacznym stopniem niepełnosprawności lub z trwałą/całkowitą niezdolnością do pracy w gospodarstwie rolnym;
- weterani - będący inwalidami wojennymi lub wojskowymi;
- kombatanci i osoby represjonowane;
- osoby pobierające świadczenie lub zasiłek przedemerytalny;
- osoby bezrobotne - pobierające zasiłek dla bezrobotnych lub świadczenie integracyjne;
- osoby niesłyszące - u których stwierdzono całkowitą głuchotę lub obustronne upośledzenie słuchu;
- osoby niewidome - których ostrość wzroku nie przekracza 15 proc.
W wielu przypadkach konieczne jest formalne zgłoszenie prawa do zwolnienia z opłat. Dowód uprawniający do zwolnienia trzeba przedłożyć w najbliższej w placówce Poczty Polskiej.
Zobacz również:
Abonament RTV w Europie. Nie wszędzie trzeba płacić
Polska nie jest wyjątkiem, opłaty na media publiczne funkcjonują w wielu krajach Europy. Coraz częściej są jednak reformowane lub znoszone. W Niemczech obowiązuje tzw. opłata domowa wynosząca 18,36 euro miesięcznie. Co istotne, płaci ją każde gospodarstwo domowe niezależnie od tego, czy posiada telewizor.
W Wielkiej Brytanii nadal funkcjonuje klasyczny abonament. Roczna opłata za dostęp do telewizji wynosi około 180 funtów. Co ciekawe, muszą ją płacić również osoby, które korzystają z platform streamingowych. Brak licencji może skutkować grzywną, a z opłaty są zwolnieni seniorzy. Włochy z kolei powiązały opłatę z rachunkiem za energię elektryczną, co znacząco zwiększyło ściągalność. Zbliżone rozwiązania stosowano też w innych krajach południa Europy.
Jednocześnie część państw odchodzi od klasycznego abonamentu. Francja zniosła opłatę audiowizualną w 2022 roku, zastępując ją finansowaniem z budżetu państwa. Podobne decyzje podjęły m.in. Dania, Holandia czy Finlandia, które również finansują media publiczne bez bezpośredniej opłaty od gospodarstw domowych. W Hiszpanii media publiczne finansowane są z budżetu państwa oraz z podatku wnoszonego przez prywatne stacje telewizyjne.
