Spis treści:
- Kiedy pożyczki od rodziny nie trzeba zgłaszać?
- Pożyczka powyżej 36 120 zł. Jak zachować zwolnienie?
- A jeśli pieniądze pożyczają teściowie?
Kiedy pożyczki od rodziny nie trzeba zgłaszać?
Jeśli łączna wartość pożyczek od jednej osoby z I grupy podatkowej nie przekracza 36 120 zł, nie składasz deklaracji PCC-3 i nie płacisz podatku. Do tej grupy należą m.in. rodzice, dzieci, dziadkowie, rodzeństwo oraz teściowie. Limit obejmuje ostatnią pożyczkę oraz wcześniejsze pożyczki od tej samej osoby otrzymane w roku jej udzielenia i w pięciu poprzednich latach.
Przykład: jeśli mama pożyczyła Ci wcześniej 20 tys. zł, a teraz pożycza kolejne 10 tys. zł, łączna kwota nadal mieści się w limicie. Nie musisz zgłaszać tej pożyczki. Zwrot poprzedniej kwoty nie oznacza jednak, że można pominąć ją przy liczeniu limitu.
Pożyczka powyżej 36 120 zł. Jak zachować zwolnienie?
Większa pożyczka od małżonka, rodzica, dziecka, dziadków lub rodzeństwa również może być całkowicie zwolniona z PCC. Pożyczkobiorca musi jednak złożyć PCC-3 w ciągu 14 dni od zawarcia umowy i udokumentować otrzymanie pieniędzy na swój rachunek w banku lub SKOK albo przekazem pocztowym. Termin liczy się od umowy, nawet jeśli przelew przyjdzie później.
Umowa zawarta w formie aktu notarialnego zwalnia z samodzielnego składania PCC-3. Nadal trzeba jednak udokumentować przekazanie pieniędzy w wymagany sposób. Warto zachować również umowę z ustaloną kwotą i terminem zwrotu.
Przeczytaj także: Umowa ustna a pożyczka. Jak udowodnić przekazanie pieniędzy?
A jeśli pieniądze pożyczają teściowie?
Teściowie należą do I grupy podatkowej, dlatego pożyczka od nich do łącznej kwoty 36 120 zł korzysta ze zwolnienia bez zgłoszenia. Nie obejmuje ich jednak zwolnienie dla wyższych kwot, które przysługuje najbliższym osobom wskazanym w przepisach. Po przekroczeniu limitu pożyczkobiorca powinien rozliczyć PCC na zasadach ogólnych. Stawka podatku od pożyczki wynosi 0,5 proc.
Spóźnienie z PCC-3 przy większej pożyczce od najbliższej rodziny oznacza utratę zwolnienia. Nie można przywrócić 14-dniowego terminu. W określonych sytuacjach, gdy podatnik powoła się na niezgłoszoną pożyczkę podczas kontroli albo nie udokumentuje wymaganego sposobu przekazania pieniędzy, może mieć zastosowanie stawka 20 proc. Samej pożyczki nie wykazuje się w rocznym zeznaniu PIT.
