Spis treści:
- Podatek od spadku po rodzicach: o czym trzeba pamiętać?
- Kiedy trzeba zapłacić podatek od spadku?
Podatek od spadku po rodzicach: o czym trzeba pamiętać?
Zasady opodatkowania spadków reguluje ustawa o podatku od spadków i darowizn z 28 lipca 1983 roku. Dzieci dziedziczące po rodzicach należą do tzw. zerowej grupy podatkowej, czyli najbliższego kręgu rodziny objętego szczególnymi przywilejami. Dzięki temu mogą skorzystać z całkowitego zwolnienia z podatku, niezależnie od wartości odziedziczonego majątku. Oznacza to, że fiskus nie pobierze podatku nawet wtedy, gdy spadek obejmuje mieszkanie warte kilkaset tysięcy złotych, dom jednorodzinny, działki, samochody czy znaczne oszczędności zgromadzone na rachunkach bankowych.
Całkowite zwolnienie nie jest jednak przyznawane automatycznie. Aby z niego skorzystać, spadkobierca musi zgłosić nabycie spadku do urzędu skarbowego w ciągu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku albo od sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia przez notariusza. Najczęściej odbywa się to za pomocą formularza SD-Z2. Termin ma kluczowe znaczenie, ponieważ jego przekroczenie może oznaczać utratę prawa do zwolnienia i konieczność rozliczenia należności według zasad obowiązujących dla I grupy podatkowej.
W trakcie procedury konieczne jest prawidłowe wykazanie wszystkich odziedziczonych składników, takich jak nieruchomości, środki pieniężne, papiery wartościowe czy udziały w spółkach. Jeżeli formalności nie zostaną dopełnione, podatek będzie naliczany od nadwyżki ponad kwotę wolną wynoszącą obecnie 36 120 zł. W przypadku większych spadków przekłada się to na konieczność zapłaty nawet kilku lub kilkunastu tysięcy złotych.
Kiedy trzeba zapłacić podatek od spadku?
Podatek pojawia się przede wszystkim wtedy, gdy spadkobierca nie należy do najbliższej rodziny objętej szczególnymi preferencjami albo gdy nie dopełni wymaganych formalności, na przykład nie zgłosi nabycia spadku w ustawowym terminie. W takiej sytuacji urząd skarbowy ustala wysokość podatku na podstawie wartości odziedziczonego majątku oraz grupy podatkowej, do której należy spadkobierca.
- I grupa podatkowa - obejmuje najbliższą rodzinę spadkodawcy. W części przypadków przepisy pozwalają na całkowite zwolnienie z podatku, natomiast pozostali spadkobiercy z tej grupy korzystają z kwoty wolnej wynoszącej 36 120 zł i preferencyjnych stawek podatkowych od 3 do 7 proc.
- II grupa podatkowa - obejmuje dalszych krewnych, między innymi siostrzeńców, bratanków, ciotki, wujków czy małżonków rodzeństwa. Kwota wolna wynosi 27 090 zł, a stawki podatku mieszczą się w przedziale od 7 do 12 proc.
- III grupa podatkowa - zaliczają się do niej osoby niespokrewnione lub bardzo dalecy krewni. Kwota wolna jest najniższa i wynosi 5 733 zł, natomiast stawki podatku sięgają od 12 do 20 proc.
Po utracie prawa do zwolnienia lub w przypadku dziedziczenia przez dalszych krewnych konieczne jest złożenie zeznania podatkowego SD-3. Na jego podstawie urząd skarbowy wydaje decyzję określającą wysokość należności, którą należy uregulować w ciągu 14 dni od jej doręczenia. Brak złożenia deklaracji lub niezapłacenie podatku w terminie może skutkować naliczeniem odsetek za zwłokę, a w niektórych przypadkach również odpowiedzialnością wynikającą z przepisów Kodeksu karnego skarbowego.















