Rynek pracy w przemyśle nie jest jednolity. Nawet osoby wykonujące podobne obowiązki mogą otrzymywać różne wynagrodzenia, a firmy muszą dostosowywać oferty do dostępności pracowników , otwiera się w nowym okniei lokalnych warunków.
Wynagrodzenia w przemyśle rosną, ale pozostają poniżej średniej dla sektora przedsiębiorstw
Jak wynika z danych GUS przytoczonych w raporcie Gi Group "Rynek pracy i wynagrodzenia w produkcji i logistyce 2026", przeciętne miesięczne wynagrodzenie w przetwórstwie przemysłowym wyniosło w sierpniu 2026 r. 8780,98 zł brutto, o 5,5 proc. więcej niż rok wcześniej. Średnia dla całego sektora przedsiębiorstw sięgnęła 9259,54 zł brutto.
Firmy nadal zmagają się z niedoborem specjalistów, rotacją i absencjami, co zwiększa znaczenie doświadczenia i konkretnych umiejętności technicznych.
"Wynagrodzenia pracowników produkcji coraz wyraźniej odzwierciedlają stopień specjalizacji i samodzielności. Inne są wymagania wobec osoby wykonującej powtarzalne czynności przy linii produkcyjnej, a inne wobec pracownika, który odpowiada za ustawienie maszyn, diagnostykę czy usuwanie awarii" - wskazała Agnieszka Żak, dyrektor ds. kluczowych klientów Gi Group.
ZOBACZ TAKŻE: Sytuacja na rynku pracy w Polsce. GUS ujawnił nowe dane o zatrudnieniu, otwiera się w nowym oknie
W Warszawie automatyk może zarobić ponad dwa razy więcej niż niewykwalifikowany pracownik produkcji
Z raportu wynika, że w stolicy niewykwalifikowany pracownik produkcji może liczyć na 5300-5850 zł brutto miesięcznie, operator produkcji na 5850-7000 zł, a operator maszyn na 6600-7600 zł. Operator CNC zarabia 6700-8200 zł.
Wyższe stawki dotyczą bardziej wyspecjalizowanych stanowisk. Technik utrzymania ruchu może otrzymać 8900-10 300 zł brutto, automatyk 9900-11 700 zł, planista produkcji 9000-10 600 zł, a kierownik zmiany 9500-11 200 zł.
Trójmiasto potrafi płacić więcej niż stolica, a różnice widać także między miastami regionu
Warszawa nie jest liderem we wszystkich kategoriach. W Trójmieście operator produkcji może zarobić 6600-7600 zł brutto, programista maszyn CNC 7900-9900 zł, automatyk 9900-12 100 zł, a elektromechanik lub technik utrzymania ruchu 8900-11 300 zł.
Duże rozbieżności występują również w obrębie jednego województwa. Na Dolnym Śląsku automatyk we Wrocławiu może otrzymywać 9400-11 700 zł brutto, podczas gdy w Wałbrzychu stawki wynoszą 7900-8900 zł. Różnica między górnymi granicami widełek sięga 2800 zł.
W Wielkopolsce kierownik zmiany w Poznaniu może zarobić 9100-11 200 zł brutto, a w Gnieźnie już tylko 7900-9000 zł. To pokazuje, jak istotne przy ustalaniu wynagrodzeń są lokalna konkurencja o pracowników i wymagania konkretnego zakładu.
Firmy muszą konkurować o pracowników nie tylko wysokością pensji
"Wynagrodzenie pozostaje jednym z najważniejszych czynników decydujących o podjęciu pracy, otwiera się w nowym oknie. Jednak sama wysokość stawki nie przesądza jeszcze o rzeczywistej atrakcyjności oferty" - zaznaczyła Agnieszka Żak.
Jak dodała, kandydaci biorą pod uwagę również premie, liczbę dostępnych godzin, dodatki zmianowe, koszty dojazdu i stabilność zatrudnienia. Z perspektywy pracodawców oznacza to, że konkurencyjnej oferty nie da się zbudować wyłącznie przez podnoszenie płac.
Raport przygotowała Agencja Badawcza Fast Solutions na zlecenie Gi Group. Badanie objęło 100 firm z branż produkcyjnych, magazynowych, logistycznych i dystrybucyjnych. Przeprowadzono je metodami CATI i CAWI w dniach 19 sierpnia - 2 września 2026 r.










