W skrócie
- Wielu analityków prognozuje, że eurodolar przez dłuższy czas będzie lokował się poniżej poziomu 1,12. Amerykańska Rezerwa Federalna jest bowiem podejrzewana o bardziej “jastrzębie” nastawienie niż Europejski Bank Centralny.
- Ekonomiści ING zarzucają francuskim politykom brak determinacji w ograniczaniu deficytu budżetowego i porównują dzisiejszą sytuację nad Sekwaną z włoskim kryzysem zadłużenia w 2018 roku. To nie przypadek, że rentowność 10-letnich obligacji francuskich bije rekordy z 2008 roku.
- Poważnym ryzykiem dla złotego jest skomplikowana sytuacja polskich finansów publicznych. Ustawowy miernik długu netto ma w 2028 roku przełamać próg ostrożnościowy 55 proc. PKB.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Od początku roku kurs eurodolara spadł z poziomu 1,20 w okolice 1,12, do wartości najniższych od maja 2025 roku. Specjaliści analizy technicznej wsparcia doszukują się na poziomie 1,116, a opór widzą przy 1,1275. Z kolei polski złoty w ostatnich tygodniach ustępuje pola zarówno dolarowi, jak i wspólnej walucie europejskiej. Amerykański "zielony" wspiął się do 3,92-3,93 zł, a euro do 4,38-4,39 zł i są najdroższe od wiosny zeszłego roku.
Ucieczka do dolara
Na całym świecie obserwowany jest odpływ kapitałów do dolara. Walucie Amerykanów sprzyja przedłużająca się wojna na Bliskim Wschodzie, wysokie ceny ropy naftowej, podwyższona inflacja w USA i wynikające z tego oczekiwania rynkowe, że Fed znów będzie podnosił stopy procentowe, po tym jak we wrześniu zrobił to pierwszy raz od 2023 roku.
Wkrótce znany będzie najnowszy wskaźnik inflacji konsumenckiej w Stanach Zjednoczonych. Jeśli zgodnie z prognozami dynamika cen wzrośnie w skali rok do roku z 3,4 do 3,6 proc., to kolejne zaostrzenie polityki monetarnej przez Rezerwę Federalną stanie się bardziej prawdopodobne. Już teraz rynki mają około 70-procentową pewność, że w grudniu stopy procentowe wzrosną o 25 punktów bazowych.
Wielu analityków podkreśla jednak, że raport o inflacji nie powinien przesądzić o trwałej zmianie trendu w notowaniach dolara. Bardziej prawdopodobne będzie przejście do trendu bocznego w oczekiwaniu na wynik wyborów "połówkowych" do Kongresu USA, które odbędą się 3 listopada. Rynki będą także czekały na kolejne etapy konfliktów na Bliskim Wschodzie i w Ukrainie, zwłaszcza w sytuacji gdy znów wzrosło napięcie na linii Waszyngton-Kijów.
Wysokie oprocentowanie obligacji USA
Przewidywany scenariusz podnoszenia stóp procentowych przez Fed zwykle sprzyja dolarowi, zwłaszcza jeśli jednocześnie rosną rentowności amerykańskich obligacji. Na rynku papierów dłużnych robi się coraz bardziej nerwowo. Rentowność 10-letnich obligacji USA wzrosła od wybuchu wojny z Iranem w lutym o około 135 punktów bazowych, a 30-latek o 110 punktów od marcowego dołka i osiąga poziomy niewidziane od ponad 20 lat. W tej chwili dochodowość 10-latek to około 5,25 proc., a 30-latek - 5,60 proc.
Jedną z przyczyn wyjątkowej sytuacji na rynku długu w Stanach Zjednoczonych jest lawinowa emisja obligacji korporacyjnych, finansujących rozbudowę infrastruktury sztucznej inteligencji. Część inwestorów pozbywa się obligacji rządowych, by zrobić w portfelach miejsce na wyżej oprocentowany dług korporacyjny. Goldman Sachs przewiduje, że hiperskalerzy (wielkie firmy technologiczne) mogą w przyszłym roku wyemitować rekordowych 420 miliardów dolarów długu.
Wielki wpływ na inflację, stopy procentowe i rentowności obligacji będą mieć wahania notowań na rynku ropy. Prawdopodobieństwo, że wysokie dziś ceny surowca spadną jest małe w momencie, gdy powtarzają się ataki na tankowce przepływające w rejonie Cieśniny Ormuz. Co więcej, normalizacja na rynku ropy nie jest możliwa z powodu działań bojowników Huti, którzy zagrażają statkom wpływającym na Morze Czerwone w stronę Kanału Sueskiego. To fatalna sytuacja zwłaszcza dla Europy, gdyż Stary Kontynent jest w największym stopniu uzależniony od tego szlaku wodnego.
Euro zepchnięte do defensywy
Wielu analityków prognozuje, że eurodolar przez dłuższy czas będzie lokował się poniżej poziomu 1,12. Amerykańska Rezerwa Federalna jest bowiem podejrzewana o bardziej "jastrzębie" nastawienie niż Europejski Bank Centralny, mimo że inflacja w strefie euro wzrosła do 3,8 proc. Ekonomiści ING spodziewają się, że w najbliższym czasie euro będzie utrzymywało się w dolnej części przedziału 1,10-1,15 dolara.
Główną przyczyną słabości wspólnej waluty europejskiej są obawy o sytuację gospodarczą we Francji. Kraj jest zadłużony na ponad 115 proc. PKB, a rząd w Paryżu od kilku lat powiela deficyty budżetowe w granicach 5 proc. PKB (w tej chwili już nawet 5,4 proc.).
Dodatkowym problemem jest stagnacja ekonomiczna. Tegoroczny wzrost PKB we Francji będzie minimalny i prawdopodobnie wyniesie 0,4 proc. Ekonomiści ING zarzucają francuskim politykom brak determinacji w ograniczaniu deficytu budżetowego i porównują dzisiejszą sytuację nad Sekwaną z włoskim kryzysem zadłużenia w 2018 roku.
Z tych wszystkich powodów inwestorzy żądają coraz wyższych rentowności długoterminowych obligacji skarbowych. To nie przypadek, że dochodowość 10-letnich papierów francuskich bije rekordy z 2008 roku i wynosi około 4,90 proc. Te odsetki są dużo wyższe niż w wypadku niemieckich papierów dłużnych (3,48 proc), choć gospodarka naszych zachodnich sąsiadów też niedomaga.
Polskie finanse budzą wątpliwości
Gwoli ścisłości, trzeba tu dodać, że rentowność naszych 10-latek jest wyższa niż obligacji amerykańskich i francuskich i wynosi około 6,38 proc. Tak wysoki poziom to między innymi efekt obniżenia ratingu dla Polski przez agencję Moody's. Duże znaczenie ma także przedłużająca się wojna za naszą wschodnią granicą. W okresie, gdy Rosja zwiększa ostrzał Kijowa i skalę działań hybrydowych wobec Zachodu, wielu inwestorów przypomina sobie, że Polska jest krajem przyfrontowym i narażonym na dodatkowe ryzyko ekonomiczne.
Nie ulega wątpliwości, że sile złotego nie sprzyja skłonność wielu członków naszej Rady Polityki Pieniężnej do utrzymywania stóp procentowych na obecnym poziomie mimo rosnącej w Polsce inflacji. Prezes NBP Adam Glapiński stwierdził ostatnio, że "jak dotąd nie ma oznak rozlewania się szoku paliwowego na szerszą gospodarkę". Zapytany wprost o możliwość podwyższenia stóp już w listopadzie, odpowiedział: "Tak, choć tego nie przewiduję".
Ludwik Kotecki, członek RPP, przedstawił czytelny warunek ze swojego punktu widzenia: "Jeśli projekcja listopadowa pokaże powrót inflacji w okolice 2,5 proc. w ostatnim kwartale przyszłego roku lub na początku 2028 roku, Rada może się wstrzymać z zaostrzaniem polityki. Jeśli nie, może być potrzebny wniosek o podwyżkę stóp".
Z rynkowych kontraktów FRA (zabezpieczających przed niekorzystnymi zmianami stóp) wynika, że polityka monetarna w Polsce będzie zacieśniana w najbliższych miesiącach. Jednak ścieżka możliwych podwyżek stóp procentowych przesuwa się z listopada nawet na marzec przyszłego roku. Wtedy zostanie przedstawiona pierwsza projekcja inflacyjna NBP przygotowana w 2027 roku.
Niezależnie od decyzji RPP, poważnym ryzykiem dla złotego jest skomplikowana sytuacja polskich finansów publicznych. Projekt budżetu na 2027 rok zakłada deficyt w wysokości 281,2 miliarda złotych. To będzie czwarty rok z rzędu, gdy przekroczy 200 miliardów. Ustawowy miernik długu netto ma w 2028 roku przełamać próg ostrożnościowy 55 proc. PKB. W dodatku, bardzo zwiększa się koszt obsługi zadłużenia - w przyszłym roku po raz pierwszy przekroczy 107 miliardów złotych, rosnąc o niemal 19 proc. rok do roku.
Jacek Brzeski












