Stopa bezrobocia wprawdzie spadła w styczniu do 6,3 proc. z 6,7 proc., ale było to bardziej wynikiem wypadnięcia ze statystyk osób, które nie decydują się na szukanie pracy. Stąd też dla rynku bardziej miarodajnym wskaźnikiem są teraz zmiany dotyczące nowych etatów. A tutaj wprawdzie styczeń przyniósł ich przyrost po słabym grudniu, ale był on niewielki (49 tys. etatów w sektorze pozarolniczym i zaledwie 6 tys. w prywatnym), co rozczarowało rynki, które postawiły sobie wyższą poprzeczkę po ostatnich lepszych danych ISM i ADP. Po południu z grupy G-10 najbardziej zyskiwały korony skandynawskie, waluty Antypodów, ale i też EUR. W tym ostatnim przypadku powróciliśmy wyraźnie ponad wybity wczoraj poziom 1,20. W rannym wpisie wspominałem, że szanse Mario Draghiego na sformowanie technokratycznego rządu we Włoszech nie są jeszcze zaprzepaszczone. Sam zainteresowany wspomniał dzisiaj po południu, że liczy na drugą rundę negocjacji politycznych, która rozpocznie się na początku przyszłego tygodnia.
Technicznie na dziennym układzie EUR/USD mamy białą świecę, która przykryła wczorajszą czarną. Reakcja popytu w strefie wsparcia 1,1930-1,2010 okazała się być wyraźna, co daje sygnały do pozytywnego rozwoju wypadków w przyszłym tygodniu. Ponad poziom oporu przy 32 pkt, powrócił dzienny oscylator RSI9 przed którym będzie teraz test spadkowej linii trendu. Z racji niskiej płynności rynku w nocy z niedzieli na poniedziałek nie można wprawdzie wykluczyć scenariusza próby ponownego zejścia poniżej 1,20, ale może być ono chwilowe.
Pretekstem do osłabienia dolara może okazać się zatrzymanie zwyżek rentowności amerykańskich obligacji. Powyższy wykres obrazuje ceny dla papierów 10-letnich (wykres ceny jest lustrzanym odbiciem rentowności), który może sugerować taki scenariusz w nadchodzących dniach.
Sporządził: Marek Rogalski - główny analityk walutowy DM BOŚ
