W skrócie
- Amerykańska waluta jest obecnie kluczowym graczem na światowych rynkach finansowych, czego powodem są działania Fed i brak gwarancji trwałego pokoju między USA i Iranem.
- Dolar umacnia się na tle niemal wszystkich walut, głównie dzięki przewidywaniom dotyczącym podwyżek stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych oraz niepewności geopolitycznej.
- Nowy szef Fed zapowiada bardziej jastrzębią politykę banku centralnego, a rynki finansowe coraz częściej przewidują kolejne podwyżki stóp procentowych, co wpływa na dalsze wzmacnianie dolara.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Najpierw, pod koniec zeszłego tygodnia, kurs dolara do polskiego złotego przesunął się z okolic 3,647 do 3,725, a potem przekroczył granicę 3,78 zł. Z technicznego punktu widzenia przebicie 3,75 zł stwarza perspektywę osiągnięcia pułapu 3,80 zł, z docelowym, psychologicznym oporem na poziomie 4 zł.
Złoty osłabia się także względem euro. Kurs wspólnej waluty sięga 4,29 zł, podczas gdy 10 dni wcześniej wynosił około 4,23 zł. Nadal jednak euro porusza się w granicach średnioterminowego trendu bocznego w zakresie 4,225-4,307 zł. Wielu ekonomistów podkreśla, że polską walutę wspierają solidne fundamenty gospodarcze - przewidywany wysoki napływ środków z UE (do 40 miliardów euro w tym roku) oraz utrzymywanie stóp procentowych NBP na poziomie 3,75 proc.
Fed pomaga dolarowi
Indeks dolara amerykańskiego, czyli DXY, śledzący jego notowania względem koszyka sześciu głównych walut, wspiął się na wyżyny. Ostatnio regularnie przekracza pułap 101,00. Tym samym "zielony" przebił kluczowy poziom oporu, który ograniczał go przez kilkanaście miesięcy. W relacji do wspólnej waluty dolar też bardzo się wzmocnił. Na początku zeszłego tygodnia za euro płacono 1,16 dolara, a 10 dni później - niewiele więcej niż 1,13, czyli najmniej od ponad roku.
Rajd dolara ma wyraźne przyczyny. Nastąpił po czerwcowym posiedzeniu Rezerwy Federalnej, które rozczarowało inwestorów, spodziewających się rychłego złagodzenia polityki pieniężnej. Nie bez znaczenia jest także wstępne porozumienie kończące konflikt amerykańsko-irański. Paradoksalnie, walutę Amerykanów wzmacnia nie tyle fakt podpisania memorandum między Waszyngtonem i Teheranem, co raczej spekulacje, że umowa nie wytrzyma próby czasu i wojna zostanie wznowiona.
Federalny Komitet Otwartego Rynku (FOMC) pod wodzą nowego przewodniczącego Kevina Warsha w zeszłym tygodniu utrzymał stopy na niezmienionym poziomie 3,50-3,75 proc. Było to już czwarte z kolei posiedzenie, na którym zapadła taka decyzja. Fed podkreśla, że inflacja konsumencka wynosząca 4,2 proc. pozostaje podwyższona względem 2-procentowego celu FOMC. Także oczekiwania inflacyjne gospodarstw domowych "zakotwiczyły się" na poziomie 3-5 proc.
Wiadomo już, że niewielka większość członków komitetu uważa za pożądaną przynajmniej 25-punktową podwyżkę stóp w perspektywie drugiej połowy roku. A tylko jeden optuje za ich obniżeniem. W rezultacie mediana projekcji FOMC wskazuje na środek przedziału stopy funduszy federalnych rzędu 3,8 proc. na koniec 2026 roku. To o 40 punktów bazowych więcej niż w projekcji marcowej.
Warsh nie jest "gołębiem"
Nowy szef Fed całemu światu pokazał, że znacznie bardziej zależy mu na wygranej z inflacją niż na byciu przyjacielem obecnej administracji waszyngtońskiej. Jeszcze niedawno Kevin Warsh był uznawany za stronnika "gołębich poglądów" prezydenta Donalda Trumpa, który domaga się obniżek stóp procentowych.
Dla rynku bardzo ważna jest zmiana stylu komunikacji banku centralnego z otoczeniem. Warsh zapowiedział ograniczenie forward guidance, czyli wskazówek dotyczących przyszłej polityki monetarnej, co zwiększa niepewność i jednocześnie podnosi znaczenie danych makroekonomicznych. Taki model prowadzenia polityki pieniężnej jest odbierany jako bardziej "jastrzębi" i sprzyja umocnieniu amerykańskiej waluty.
W ostatnim czasie siłą napędową dla dolara były amerykańskie prognozy makroekonomiczne, które wyraźnie zmieniły się od marca, głównie z powodu "wojennego" wzrostu cen ropy i paliw. Fed na koniec tego roku spodziewa się inflacji PCE na poziomie 3,6 proc., podczas gdy wcześniej prognozowano 2,7 proc. Oczekiwania co do inflacji bazowej również poszły w górę - z 2,7 do 3,3 proc. Rezerwa Federalna zakłada, że w przyszłym roku inflacja bazowa nadal będzie wyraźnie podwyższona - zamiast 2,2 proc. szacowanych w marcu pojawiło się w prognozach 2,5 proc.
Nic więc dziwnego, że prawdopodobieństwo braku obniżek stóp procentowych w USA w 2026 roku jest teraz przez rynki wyceniane aż na 80 procent. Natomiast oczekiwanie na podwyżki stóp ekstremalnie wzrosło. Pierwszy taki ruch przewidywany jest już we wrześniu. Do końca grudnia rynek uwzględnia w cenach 1,6 podwyżki, a do połowy przyszłego roku spodziewa się dwóch pełnych podwyżek.
Rob Kaplan, wiceprzewodniczący Goldman Sachs i były prezes oddziału Fed w Dallas, jest zdania, że Rezerwa Federalna może być zmuszona do podniesienia stóp procentowych już we wrześniu lub jesienią, jeśli inflacja nadal będzie podwyższona. Kaplan dodał, że bank centralny rzadko wykonuje pojedyncze ruchy, a zmiany stóp często przybierają formę serii dwóch lub trzech kroków.
Podobnego zdania są analitycy Bank of America, którzy spodziewają się aż trzech podwyżek stóp procentowych jeszcze w tym roku. Według ich najnowszej prognozy Fed może podnieść główną stopę łącznie o 75 punktów bazowych.
Wątpliwy koniec wojny
Dolarowi oprócz sygnałów wysyłanych przez Fed sprzyja niepewność co do trwałości wstępnej umowy pokojowej zawartej między Stanami Zjednoczonymi a Iranem. Wielu politycznych komentatorów zakłada, że droga do rzeczywistego zakończenia konfliktu może być bardzo skomplikowana. Jak twierdzą, mimo podpisów złożonych pod deklaracją, nadal istnieje wiele punktów spornych, a ryzyko ponownego wzrostu napięcia jest wysokie.
Sumując, "jastrzębi" Fed pod nowym przewodnictwem, wysokie prawdopodobieństwo podwyżek stóp procentowych w drugiej połowie 2026 roku oraz niepewność geopolityczna tworzą razem środowisko, w którym dolar zyskuje na sile niemal na wszystkich frontach jednocześnie, a waluty rynków wschodzących, w tym złoty, muszą bronić swoich pozycji. Rynki finansowe w połowie czerwca wyraźnie przesunęły się w kierunku bezpieczniejszych aktywów, o czym świadczy wzrost rentowności obligacji USA oraz umocnienie dolara.
Jednak nie wszyscy eksperci są przekonani, że Rezerwa Federalna jest skazana na podwyższanie stóp procentowych. Chris Zaccarelli, dyrektor inwestycyjny Northlight Asset Management, powiedział Kitco News, że jego zdaniem Kevin Warsh dysponuje narzędziami pozwalającymi walczyć z inflacją przy zastosowaniu innych instrumentów.
Wskazał na rzadko omawiany scenariusz, w którym Fed jednocześnie wyraźnie redukuje swój bilans, czyli faktycznie zacieśnia politykę, i powoli obniża koszt pieniądza. Taki manewr pozwoliłby zarówno ostudzić rozgrzane rynki, jak i utrzymać niskie krótkoterminowe stopy. Operacja byłaby "wciśnięciem hamulca i delikatnym dodaniem gazu w tej samej chwili".
Jacek Brzeski















