Spis treści:
- Przykład pierwszy - David Cameron
- Przykład drugi - Rishi Sunak
- Przykład trzeci - Emmanuel Macron
- Przykład czwarty - Angela Merkel
Przykład pierwszy - David Cameron
Zdecydował się, jako premier Wielkiej Brytanii, spuścić powietrze z balona emocji wokół przynależności Zjednoczonego Królestwa do Unii Europejskiej. Uznał, że najlepiej będzie, gdy dojdzie do referendum w tej sprawie. Referendum miało być wygrane przez zwolenników pozostania w Unii - a temat dzięki temu zakopany głęboko pod ziemią na zawsze.
Cameron kupił akcje projektu referendalnego, czyli wygaszenia kłopotliwego problemu, i stracił cały zainwestowany w nie kapitał. Na placu boju pozostały tylko akcje spółki Leave. Trochę marna to spółka. Ona jednak nadal istnieje, a Wielka Brytania znalazła się poza Unią. Poza kręgiem liczących się polityków, na dalekim aucie, wylądował też Cameron.
Zobacz również:
Przestroga z tego płynąca? Nie należy kłaść na szali całej swojej osobistej przyszłości, dobrobytu, losów rodziny, i tak dalej, kupując za cały majątek akcje jednej firmy, która, jak każda, może zbankrutować. Inwestorzy giełdowi raczej to wiedzą. Politycy powinni stosować tę zasadę w tym, czym się zajmują, w drodze analogii.
Przykład drugi - Rishi Sunak
Równie frywolnie zachował się Rishi Sunak. Do niedawna można było mówić, że jeden Hindus rządzi Googlem, drugi Hindus rządzi Bankiem Światowym, a trzeci Hindus rządzi Wielką Brytanią. Od paru dni już nie. Bo Rishi Sunak zagrał bardzo agresywnie. W czerwcu doszedł do wniosku, że akcje partii Torysów będą spadać i spadać, tak że nie będzie czego zbierać w wyborach parlamentarnych zaplanowanych zgodnie z normalnym kalendarzem wyborczym. I że trzeba te akcje zacząć oferować ludziom, mówiąc o nich dobrze.
Ludzie stworzą popyt, a popyt podwyższy cenę. Tak spekulując doprowadził do przedterminowych wyborów. Rzeczywiście, nowy rozdział udało się otworzyć, ale niezupełnie zgodnie z kalkulacjami konserwatystów. Rządząca partia dostała historycznego łupnia w przyspieszonych wyborach. Sunak pojechał do króla, by złożyć rezygnację. Tego samego dnia do króla pojechał też przywódca Labour Party, by odebrać nominację na kolejnego premiera Zjednoczonego Królestwa.
Zobacz również:
Przestroga? Nie sprzedawaj akcji wtedy, gdy ich kurs cię rozczarowuje, bo masz jeszcze na to czas. Może coś się wydarzy, co odwróci tendencję. A jak sprzedasz teraz, to zamienisz stratę papierową na stratę rzeczywistą. Inwestorzy to wiedzą. Politycy uważają, że są genialnymi strategami. I w tym przeświadczeniu będąc tracą władzę. To się chyba nazywa kompleks Napoleona.
Przykład trzeci - Emmanuel Macron
Zagrał dość podobnie jak premier Rishi Sunak. Mniej ryzykował. Ze względu na francuski system wyborczy i mnogość partii, w kiepskim dla siebie - i dla prezydenckiej partii - scenariuszu, niekoniecznie traciłby premiera i rząd, bo mogło się jeszcze skończyć patem w parlamencie. Co rzeczywiście nastąpiło, bo żadna z partii po wyborach przedterminowych nie posiada większości bezwzględnej w Zgromadzeniu Narodowym. Macron ma na pewno mniej aktywów, niż miał. W sumie wyszło słabo, bo najwięcej mandatów zdobyli komunizujący socjaliści. A to formacja najzupełniej obca prezydentowi, o którym międzynarodowi inwestorzy kapitałowi wypowiadają się z uznaniem.
Przestroga? Dokonując zmian w portfelu, zastanów się nad tym, czy na pewno jego nowa kompozycja będzie lepsza. Zmiana w tej dziedzinie nie zawsze jest dobra, bo możesz skończyć z czymś mniej zyskownym lub przynoszącym większą stratę, a koszty transakcyjne dodatkowo pogorszą wynik operacji. I generalnie nie rób za często takich przetasowań, bo z reguły będzie to się działo pod wpływem emocji. Politycy zaś mogą to zapamiętać jako stare porzekadło: zamienił stryjek siekierkę na kijek.
Przykład czwarty - Angela Merkel
Po tragedii w japońskiej Fukushimie wyłączyła reaktory atomowe w Niemczech. Tylko że nie wiedziała chyba, że istnieją czarne łabędzie i kiedyś mogą nadlecieć. Przeciwnie, zakładała, że Niemcy będą zawsze kupować od Rosji gaz, i to za półdarmo. Łabędzie nadleciały w lutym 2022 roku, kiedy Rosja rozpoczęła inwazję na Ukrainę. A najśmieszniejsze jest to, choć to śmiech ponury, że wyłączonej elektrowni jądrowej nie da się ponownie włączyć. To nie jest jak pstryk-pstryk z oświetleniem w domu. W tym przypadku ciśnie się na usta wiele przestróg, znanych inwestorom. Wybiorę jedną: nie bądź głupi, chodzi bowiem o twoje pieniądze. Ewentualnie chodzi o bezpieczeństwo państwa i podstawowe usługi, jakie powinno ono zapewniać społeczeństwu.
Naprawdę, powstaje pytanie, na czym ci wybitni politycy właściwie się znają? Może powinni mieć obowiązkowe zajęcia ze spekulacji giełdowej i wtedy by się czegoś nauczyli?
Ludwik Sobolewski, adwokat, w latach 2006-2017 prezes giełd w Warszawie i w Bukareszcie, obecnie CEO funduszu Better Europe EuSEF ASI.
Autor felietonu wyraża własne opinie i poglądy.
Śródtytuły pochodzą od redakcji.
