Obrót liczony dla WIG20 wyniósł ledwie 331 mln, w kontekście którego spadek indeksu o 0,8 procent ma marginalne znaczenie. Z perspektywy końca sesji widać, iż o wyniku dnia zadecydowała kilkunastominutowa fala przeceny, która w mniejszym stopniu była sukcesem podaży a w większym pochodną niskiej płynności.
Do handlu zniechęcały spokojne sesje na najważniejszych rynkach otoczenia, z których frankfurcki i londyński skończyły dzień przeszło trzy godziny wcześniej niż GPW. Nowych emocji nie dostarczała również Wall Street, gdzie finałowa sesja roku zaczęła się od spokojnego handlu z niskim obrotem i drobnymi zmianami głównych indeksów.
Patrząc na rynek w perspektywie tygodniowej również należy mieć na uwadze fakt, iż większość spadku była pochodną przeceny, jaka stała się udziałem indeksu w dniu dzisiejszym. Licząc piątek do piątku WIG20 stracił 1,12 procent z obrotem zbliżonym do najniższego w roku. Sumując można powiedzieć, iż zakończony tydzień był pod wieloma względami powtórzeniem zachowania rynku w końcówce roku 2010, w której aktywność graczy była równie mała.
Z racji zakończenia roku należy spojrzeć na całe dwanaście miesięcy, które odebrały indeksowi największych spółek około 22 procent. Wynik wydaje się słaby, ale proste porównanie spadku ze stratami niemieckiego DAX, który stracił blisko 15 procent czy paryskiego CAC40, który oddał 17 procent, wskaże, iż średnia spadła w szerszym gronie rynków europejskich, czytelnie słabszych od giełd amerykańskich.
Patrząc w bliską przyszłość konsolidacyjny charakter notowań wydawał się najlepszym rozwiązaniem dla rynku, który z jednej strony jest uzależniony od nastrojów w otoczeniu z drugiej razem z innymi giełdami czeka na falę danych makro, jaka przeleje się przez parkiety w nowym tygodniu. Odczyty indeksów PMI i ISM dla przemysłu oraz usług wraz z danymi z amerykańskiego rynku pracy same w sobie są elementem wyciszającym handel.
Adam Stańczak
