- dostosowuje się do Międzynarodowej Konwencji Ochrony Nowych Odmian Roślin;
- chroni własność intelektualną z racji członkostwa Polski w WTO (Światowa Organizacja Handlu);
- zabezpiecza interesy hodowców, firm nasiennych, producentów rolnych i użytkowników odmian.
W dotychczasowym prawodawstwie, przepisy dotyczące ochrony prawnej odmian roślin znajdują się w ustawie o nasiennictwie. Argumentem przemawiającym za oddzielnym aktem prawnym regulującym sprawy ochrony odmian jest fakt, iż z ochrony prawnej korzystać będą również podmioty, które nie są zainteresowane wpisywaniem odmian do rejestru a jedynie ich ochroną (np. hodowcy roślin ozdobnych). Charakter tej ustawy jest międzynarodowy, sięgający poza kraje UE. Przepisy projektu ustawy dotyczące udzielania ochrony wyłącznego prawa do odmiany na terenie Polski są zgodne z Konwencją UPOV (międzynarodowy związek, zrzeszający 51 krajów, które przyznają hodowcom wyłączne prawo do zarobkowego korzystania z nowych odmian roślin).
