Reklama

Hojny pracodawca a zwolnienia z PIT i ZUS

Wielu pracodawców, chcąc uatrakcyjnić warunki pracy, oferuje pracownikom dodatkowe świadczenia. Niekiedy stają się one częścią strategii kadrowej firmy. Należy jednak pamiętać, że od świadczeń pracowniczych należy odprowadzić składki ubezpieczeniowe oraz składkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przepisy przewidują jednak pewne wyjątki.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 3 ust.1 oraz 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), wszystkie dochody, w tym również te pochodzące z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Do wyżej wskazanego zakresu opodatkowania wchodzą również świadczenia pracownicze.

Reklama

Ustawa o PIT w art. 21 ust. 1 wprowadza jednak liczne wyjątki. Są nimi m.in.:

  • świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw (chodzi tu m.in. o tzw. dodatek kaloryczny dla personelu latającego);
  • ekwiwalenty pieniężne za używane przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt, stanowiące ich własność;
  • kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym, do wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie;
  • diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika, jednak tylko do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju;
  • dodatek za rozłąkę wypłacany pracownikom czasowo przeniesionym - do wysokości diet za czas podróży służbowej na obszarze kraju, określonych w przepisach w sprawie wysokości;
  • wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników w hotelach pracowniczych lub kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł;
  • wartość rzeczowych świadczeń otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Wszelkie pozostałe niezwolnione od podatku wypłaty pieniężne na rzecz pracowników stanowią przychód ze stosunku pracy i zwiększają podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym.

Drugą istotną kwestią są zwolnienia z tytułu niewliczania pewnych przychodów do podstawy wymiaru składek, które wynikają wprost z rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowy. Są one stosunkowo liczne. Zostały wymienione w § 2 ust. 1 pkt 1-32 rozporządzenia. Co do zasady podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi przychód w rozumieniu ustawy o PIT, osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Ze składek zwolnione są jednak m.in:

  • nagrody jubileuszowe (gratyfikacje), które według zasad określających warunki ich przyznawania przysługują pracownikowi nie częściej niż co 5 lat;
  • wartość świadczeń okolicznościowych przyznawanych w formie rzeczowej lub w formie bonów towarowych uprawniających do zakupu w sklepach artykułów spożywczych i przemysłowej, pod warunkiem, że nie podlegają one wymianie na pieniądze - do wysokości nie przekraczającej rocznie kwoty, która z tego tytułu została zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych;
  • świadczenia finansowane ze środków przeznaczonych na cele socjalne w ramach zakładowego funduszu świadczeń socjalnych;
  • korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, polegające m.in. na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług;
  • dodatkowe świadczenia nie mające charakteru deputatu przyznawane na podstawie przepisów szczególnych (kart branżowych), np. ekwiwalent pieniężny z tytułu zwrotu kosztów przejazdów urlopowych, świadczenia przyznawane z tytułu uroczystych dni, z wyjątkiem nagród pieniężnych wypłacanych z tytułu tych dni.

Gabriela Nowicka, prawnik, Auxilium S.A.

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dn. 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.
  2. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dn. 18.12.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe - Dz.U. Nr 161, poz. 1106 z późn. zm.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Finanse / Giełda / Podatki
Bądź na bieżąco!
Odblokuj reklamy i zyskaj nieograniczony dostęp do wszystkich treści w naszym serwisie.
Dzięki wyświetlanym reklamom korzystasz z naszego serwisu całkowicie bezpłatnie, a my możemy spełniać Twoje oczekiwania rozwijając się i poprawiając jakość naszych usług.
Odblokuj biznes.interia.pl lub zobacz instrukcję »
Nie, dziękuję. Wchodzę na Interię »