- Gdy ma się doświadczenie z pracownikami, wówczas podczas samej rozmowy jesteśmy w stanie wyczuć, np. po tonie, że pracownik nie ma odwagi powiedzieć: mnie się dzisiaj, albo jutro po prostu nie chce przyjść do pracy - mówi Kamila Gutowski prezes zarządu Skills Net. - Najczęstsze wymówki, jakich wysłuchują pracodawcy, to: "Nie wiem, jak dojechać do pracy", "Dzisiaj nie jest mój dzień", "Dziewczyna za rzadko mnie widuje", "Posiłki są za drogie", "Muszę zdjąć paznokcie", "Nie mogę umalować się tak, jak chcę", "Uniform mi się nie podoba". O grypie żołądkowej nie będę mówiła, bo to jest standard, śmierć najbliższej osoby w rodzinie to również jest standard - dodaje Gutowski Wymówki wynikają głównie z braku odwagi, by powiedzieć prawdę. Kolejną przyczyną jest brak świadomości o następstwach takiego zachowania, czyli tego, co się dzieje, gdy pracownik nie przychodzi do pracy. Takie zachowania najczęściej przypisuje się ludziom młodym, w wieku 20-25 lat. Wynika to głównie z braku świadomości i bardzo lekkiego podejścia do swoich obowiązków, braku przywiązania do miejsca pracy, a tym samym do pracodawcy. Przekonania, że jak nie ta praca, to inna, etc.
Tymczasem, gdy pracownik nie przychodzi do pracy, jego zadania musi wykonać ktoś inny. Oznacza to, że inna osoba musi zrobić dwa razy więcej. Jeżeli kilku pracowników nie przyjdzie, to jeden zatrudniony musi wykonać pracę np. za troje.
Dodatkowo usługa w danym miejscu nie jest wykonana na odpowiednim poziomie. Brak tej świadomości powoduje, że bardzo łatwo rzucamy takimi wymówkami, myśląc, że jak nas zabraknie, to nic się nie stanie.
Eksperci radzą, aby pracodawcy uświadamiali swoich pracowników o konsekwencjach takich nieobecności, ale nie w sposób ganiący, zarzucając pracownikowi brak odpowiedzialności, ale pokazanie pracownikowi powagę wykonywanych przez niego działań. Pokazanie, jak ważne są zadania wykonywane przez tego pracownika i dlaczego nie może go zabraknąć.
