Adam Glapiński

Adam Glapiński ukończył Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie w 1968 roku. Następnie kontynuował naukę na Wydziale Ekonomiczno-Społecznym Szkoły Głównej Planowania i Statystyki(obecnie SGH), gdzie w 1972 roku zdobył tytuł magistra. W tym samym roku odbył staż w Banque de France w Paryżu, co dało mu pierwsze doświadczenia na międzynarodowym polu finansowym. W 2004 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego, a w 2013 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych, nadany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego. Jego specjalizacja obejmuje historię myśli ekonomicznej.

Jako nauczyciel akademicki, Glapiński był związany z SGH od 1974roku, osiągając stanowisko profesora nadzwyczajnego. Prowadził badania i wykłady z ekonomii politycznej oraz historii myśli ekonomicznej. Przez lata prowadził wykłady nie tylko na polskich uczelniach, ale także za granicą, m.in. na University of Coloradoat Boulder, University of Missouri i na francuskim Institut Superieurde Gestion.

Kariera polityczna Adama Glapińskiego zaczęła się w latach 80., kiedy działał w podziemnej „Solidarności”. W latach 90. był jednym z założycieli Porozumienia Centrum, partii politycznej powstałej wokół braci Kaczyńskich. W 1991 roku Glapiński objął stanowisko ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego, a rok później, w rządzie Jana Olszewskiego, został ministrem współpracy gospodarczej z zagranicą. Równocześnie pełnił mandat posła na Sejm I kadencji.

W latach 1997-2001 Glapiński był senatorem IV kadencji, wybranym z listy Ruchu Odbudowy Polski. W Senacie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Gospodarki Narodowej oraz uczestniczył w pracach nad przygotowaniem Polski do członkostwa w Unii Europejskiej, będąc członkiem Parlamentarnej Komisji Wspólnej RP i UE.

W latach 90. Adam Glapiński piastował stanowisko przewodniczącego rady nadzorczej Banku Rozwoju Eksportu. Następnie w 2007 roku został prezesem zarządu i dyrektorem generalnym Polkomtela, jednej z największych firm telekomunikacyjnych w Polsce. Pełnił też funkcję przewodniczącego rady nadzorczej KGHM Polska Miedź, jednego z największych producentów miedzi na świecie.

W 2010 roku został powołany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego na członka Rady Polityki Pieniężnej, gdzie pracował do 2016 roku. W tym okresie zdobył doświadczenie w kształtowaniu polityki monetarnej Polski.

29 lutego 2016 roku prezydent Andrzej Duda mianował Adama Glapińskiego członkiem zarządu Narodowego Banku Polskiego. Niespełna kilka miesięcy później, 10 czerwca 2016 roku, Sejm powołał go na prezesa NBP. Pod jego kierownictwem bank centralny realizował politykę stabilizacji gospodarczej Polski, szczególnie w trudnym okresie pandemii COVID-19, kiedy NBP podejmował liczne interwencje mające na celu złagodzenie skutków kryzysu.

W styczniu 2022 roku prezydent Duda zgłosił kandydaturę Glapińskiego na drugą kadencję na stanowisku prezesa NBP. Sejm IX kadencji zaakceptował jego nominację, a 22 czerwca 2022 roku Glapiński złożył ślubowanie, rozpoczynając swoją drugą kadencję.

Adam Glapiński otrzymał wiele nagród i odznaczeń za swoją działalność na rzecz polskiej gospodarki. W 2016 roku został uhonorowany odznaką „Za zasługi dla bankowości RP”, a w 2023roku odebrał Złoty Medal „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas”. Jest także laureatem wielu branżowych nagród, w tym „Bankowego Menedżera Roku 2020” oraz „Polskiego Kompasu 2021”. W 2020 roku znalazł się na szóstym miejscu w rankingu 200 najbardziej wpływowych ludzi polskiej gospodarki, przygotowanym przez RMF FM, Money.pl i 300Gospodarka.

Adam Glapiński jest autorem wielu publikacji naukowych. Jego prace obejmują tematy związane z historią myśli ekonomicznej, polityką gospodarczą i ekonomią ewolucyjną. Wydał książki, takie jak Kapitalizm, demokracja i kryzys państwa podatków (2004) oraz Natura człowieka i gospodarka (2022). Glapiński publikował również artykuły naukowe w renomowanych czasopismach, gdzie podejmował zagadnienia związane z kryzysami gospodarczymi, innowacjami technologicznymi i dynamiką rynków finansowych.