Ze wspomnianych badań wynika, że 33 proc. Polaków ogrzewających swoje gospodarstwa domowe węglem wydaje na ten cel co najmniej 10 proc. swoich dochodów. Grupa ta powiększyła się o kolejne 2 proc. na przestrzeni ostatniego roku. Jednocześnie ponad 10 proc. najuboższych rodzin (ok. 480 tys. gospodarstw domowych) przeznacza na cele grzewcze co najmniej 20 proc. swoich dochodów. Zwykło się przyjmować, że już 10-proc. poziom dochodów przeznaczanych na zaspokojenie potrzeb energetycznych wskazuje na stan ubóstwa energetycznego, czyli brak możliwości zaspokojenia swoich potrzeb energetycznych (ogrzewania, ciepłej wody, elektryczności) na odpowiednim poziomie.
Ubóstwo energetyczne niesie za sobą szereg istotnych zagrożeń. Niedogrzane pomieszczenia sprzyjają rozwojowi chorób układu oddechowego, układu krążenia, alergiom czy zaburzeniom hormonalnym, mają także wpływ na zdrowie psychiczne (depresja).
W skrajnych przypadkach stan ubóstwa energetycznego może prowadzić nawet do śmierci (np. z wyziębienia). Zgodnie z danymi Instytutu Badań Strukturalnych z 2018 roku ubóstwem energetycznym dotknięte jest ok. 12 proc. mieszkańców Polski.
Pobierz darmowy: PIT 2018
Badania Kantar TNS, przeprowadzone na zlecenie Izby Gospodarczej Sprzedawców Polskiego Węgla, pokazują natomiast, że aż 19 proc. gospodarstw domowych w Polsce ogrzewanych węglem skarży się na dyskomfort cieplny w okresie grzewczym, który ma negatywny wpływ na ich funkcjonowanie (częstsze choroby, gorsze wyniki dzieci w nauce, konieczność ograniczania innych wydatków).
W ciągu ostatniego roku wzrosły wydatki Polaków na ogrzewanie gospodarstw domowych - średnio o 165 zł. Równocześnie 52 proc. respondentów korzystających z węgla wskazuje, że jego zakup stanowi dla nich już dzisiaj duże lub bardzo duże obciążenie finansowe. Tym samym każdy wzrost wydatków na realizację potrzeb energetycznych może pogłębiać już i tak dość trudną ich sytuację.
Niestety eliminacja z rynku najtańszych paliw - na skutek wejścia przepisów o monitorowaniu jakości paliw, jak i kotłów niespełniających wymaganych norm emisyjności - pogarsza możliwości zaspokojenia potrzeb energetycznych przez coraz większe grono podmiotów. Respondenci badania Kantar TNS nie mają złudzeń, że podejmowane tak na szczeblu ogólnokrajowym, jak i samorządowym działania mające przeciwdziałać smogowi spowodują dalszy realny wzrost kosztów węgla.
Jerzy Dudała
Więcej informacji na portalu wnp.pl
