Najstarsza łódzka elektrownia EC1 powstała w 1907 roku i służyła mieszkańcom miasta aż do roku 2001. Nieczynne i niszczejące tereny położone w samym centrum, stały się "zaczynem", wokół którego powstał projekt Nowego Centrum Łodzi.
Podstawowym zadaniem planistycznym było stworzenie przestrzeni publicznej łączącej różne elementy obszaru EC1, umożliwiając jej funkcjonalne powiązanie z zewnętrznymi - w stosunku do rewitalizowanego obszaru - przestrzeniami miejskimi. Wyjątkowy, postindustrialny, w większości zachowany w niezmienionej formie od czasu zatrzymania produkcji energii, klimat obszaru objętego projektem nakazuje poszanowanie stanu obecnego terenu i zabudowań elektrowni EC1. Znajduje on wyraz w zachowaniu, a po przeprowadzeniu prac konserwatorskich, wykorzystaniu dla organizacji przestrzeni otwartych, odkrytych basenów nieistniejących już chłodni, w których ludzkie inwestycje przemysłowe weszły w interakcję z powracającymi w to miejsce siłami natury: wody i słońca. Częściowo zachowane będą również występujące formy industrialnego wyposażenia terenu, jak słupy trakcji elektrycznych, ciągi rur technologicznych i inne.
Na terenie EC1 zachowane zostały następujące obiekty:
Zespół EC1 Wschód: budynek rozdzielni, budynek maszynowni, budynek biurowy. Zespół EC1 Zachód: budynek rozdzielni, zespół budynków pompowni, maszynowni, kotłowni oraz zmiękczalni wody, budynek chłodni kominowej.
Biznes INTERIA.PL na Twitterze. Dołącz do nas i czytaj informacje gospodarcze
