Czy zatem jeśli pracodawca zakupi dla pracownika okulary to wydatek taki będzie mógł stanowić koszt uzyskania przychodów.
Nie można jednoznacznie z góry stwierdzić czy wydatek ten jest kosztem uzyskania przychodów czy nie jest. Można jednak wskazać hipotetyczne sytuację i zastanowić się czy w danej sytuacji powstał koszt uzyskania przychodów czy też nie.
Sytuacja 1
Firma X zwraca pracownikom poniesione przez nich wydatki związane z zakupem okularów niezbędnych do pracy przy komputerze.
Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 grudnia 1998 r., wydanego na podstawie art. 23715 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca ma obowiązek zapewnić pracownikom okulary korygując wzrok, zgodnie z zaleceniem lekarza, jeśli wyniki badań okulistycznych wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego. Pracownikiem jest zgodnie z tym rozporządzeniem osoba zatrudniona przez pracodawcę, użytkując w czasie pracy monitor ekranowy co najmniej przez połowę dobowego wymiaru pracy pracownika. W analizowanej sytuacji zwrot wydatków pracodawca będzie mógł bez wątpienia zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Niejako potwierdzeniem przyjętego stanowiska jest fakt, że ustawodawca nie uznaje za koszt uzyskania przychodów wydatków poniesionych poniesionych na zdrowotną opiekę nad pracownikami ale właśnie z wyjątkiem świadczeń do których ponoszenia pracodawca jest zobowiązany na podstawie ustawy. W analizowanej sytuacji pracodawca jest zobowiązany do zakupu okularów i w związku z tym koszt ich zakupu jest kosztem uzyskania przychodów (Drugi Urząd Skarbowy w Katowicach, sygnatura PDPD/423-37/169131/05; Pomorski Urząd Skarbowy, sygnatura DP/P1/423-0049/05/AP).
Sytuacja 2
Osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą (aptekę). W związku z wadą wzroku do odczytywania recept, obsługi klientów i pracy przy komputerze potrzebne są jej odpowiednie okulary.
Korygowanie wady wzroku poprzez stosowanie odpowiednich szkieł należy jednak do przesłanek indywidualnych związanych z ochroną i poprawą wzroku i spowodowane jest stanem zdrowia danej osoby. Sam fakt używania szkieł okularowych korygujących określoną wadę wzroku należy do sfery osobistej danego człowieka i nie ma jednoznacznego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem z działalności gospodarczej, mimo, iż posiadana wada wzroku może mieć wpływ na ograniczenie możliwości wykonywania niektórych czynności i prowadzenia działalności gospodarczej w niektórych zakresach. Nie stanowią bowiem kosztów uzyskania przychodów wydatki o charakterze osobistym, a taki charakter ma zdaniem organu podatkowego w przedmiotowej sprawie zakup okularów, o szkłach progresywnych korygujących wadę wzroku i użytkowanych niezależnie od faktu prowadzenia działalności gospodarczej (Drugi Urząd Skarbowy w Gliwicach, sygnatura IPD2/415-14/05; Izba Skarbowa w Łodzi nr w Systemie Informacji Podatkowej MF 1189/05).
Podsumowując, wydatki poniesione przez pracodawcę na zakup pracownikowi okularów chroniących wzrok w związku z charakterem wykonywanej pracy są kosztem uzyskania przychodu. Natomiast wydatki na zakup okularów spełniających jedynie funkcję korygującą wzrok zasadniczo kosztem uzyskania przychodu nie są.
