Jak przypominał, JSW jako największy w Unii Europejskiej producent węgla koksującego i główny niezależny producent koksu, funkcjonuje na rynku UE, który jest importerem netto ponad 35 mln ton węgla koksowego (zużywa go ok. 53 mln ton). Produkcja stali w UE rośnie - o ponad 4 proc. w ub. roku. Podczas gdy zapotrzebowanie na koks w UE jest zaspokajane w większości przez produkcję koksu w hutach zintegrowanych, węgiel koksowy jest głównie importowany, a potrzeby te wzrosną wraz z zamykaniem czeskich kopalń OKD.
CZYTAJ: Zawrotne płace w górnictwie? Konieczne są podwyżki!
Grupa JSW dostarcza węgiel koksowy i koks głównie do największych europejskich koncernów hutniczych, a koks też na rynki zamorskie. W odległości do 500 km funkcjonuje większość europejskich hut wykorzystujących proces wielkopiecowy z użyciem koksu, gdzie na jedną tonę surówki hutniczej zużywa się średnio ok. 350 kg koksu (na co potrzeba 490 kg węgla koksującego). Przemysł stalowy nie widzi przy tym w perspektywie 25-30 lat nowej opłacalnej technologii produkcji stali.
Ozon podkreślił w piątek, że w ub. roku węgiel koksujący został na kolejne trzy lata umieszczony na liście krytycznych surowców UE, co przekłada się m.in. na możliwości rozmów ws. pozyskiwania przez JSW zewnętrznego finansowania.
W tej sytuacji celem grupy JSW do 2030 r. będzie m.in. zabezpieczenie dostępu do zasobów węgla koksowego poprzez inwestycje związane z udostępnieniem nowych złóż, zwiększenie wydobycia i sprzedaży węgla do poziomu powyżej 18 mln ton netto w 2030 r. oraz stabilizacja produkcji i sprzedaży koksu na poziomie powyżej 3,4 mln ton - w latach 2018-2030. Udział produkcji węgla koksowego w produkcji ogółem ma wzrosnąć z obecnych 71 proc. do 85 proc. w 2020 r. i więcej w kolejnych latach.
Wśród przedsięwzięć rozwojowych ważne dla JSW są trwające inwestycje w kopalniach Knurów-Szczygłowice oraz Budryk, dotąd w znacznej mierze wydobywających węgiel energetyczny. W tej pierwszej to budowa poziomu 1050 m w obu ruchach i modernizacja zakładu przeróbki. W Budryku to budowa poziomu 1290, udostępnienie nowych zasobów w pokładzie 405/1 i 405/2, a także modernizacja przeróbki. "To są te kopalnie, w których uzyskujemy zwiększenie miksu do 85 proc." - wskazał Ozon, dodając, że inwestycje zmierzające do znacznego wzrostu produkcji w nich węgla koksowego, powinny przynosić efekty od 2020 r.
Uwzględnione w strategii inwestycje w kopalni zespolonej Borynia-Zofiówka-Jastrzębie to budowa poziomu 1120 w Boryni oraz udostępnienie z zagospodarowaniem złoża Bzie-Dębina i budowa poziomu 1080 w Zofiówce. W kopalni Pniówek - udostępnienie z zagospodarowaniem złoża Pawłowice 1, rozbudowa poziomu 1000 z pogłębianiem szybu III i IV oraz budowa poziomu 1140.
W bieżącym roku JSW planuje wydobycie węgla na poziomie 15,4 mln ton (w tym ok. 74 proc. węgla koksowego), w 2024 r. ok. 16,6 mln ton (w tym ok. 85 proc. koksowego), a w 2030 ok. 18,2 mln ton (w tym powyżej 85 proc. koksowego).
Inwestycje rozwojowe w koksownictwie to m.in. instalacja odsiarczania gazu i zagospodarowanie gazu nadmiarowego w koksowni Jadwiga, dalsza modernizacja koksowni Radlin, wraz z budową bloku energetycznego. Największe inwestycje, związane z budową dwóch nowych baterii, będą dotyczyły koksowni Przyjaźń. W tym roku zamknięta zostanie koksownia Dębieńsko (planowane jest tam uruchomienie produkcji adsorbentów z pyłu węglowego i węgla - do wychwytywania substancji takich, jak rtęć w energetyce - obecnie są one do Polski sprowadzane).
W 2021 r. planowane jest włączenie do ruchu nowej baterii nr 4 w koksowni Przyjaźń i stopniowe wyłączenie tam baterii nr 3, z kolei w 2025 r. nowa bateria nr 3 ma być włączana, a wyłączana ma być bateria nr 2. Od 2026 r. planowane jest obniżenie produkcji w Jadwidze i Radlinie pod kątem niezbędnych remontów. Spółka w całym tym czasie planuje utrzymanie produkcji na poziomie ok. 3,5 mln ton koksu.
JSW planuje przy tym zwiększenie wykorzystania metanu i gazu koksowego, by docelowo zbliżać się do niezależności energetycznej. Obecnie około połowy zapotrzebowania jest pokrywana produkcją energii z gazu (w większości z JSW Koks). JSW planuje znacznie zwiększyć energetyczne zagospodarowanie metanu - także w perspektywie spodziewanego objęcia tego gazu unijnym systemem ETS, co oznaczałoby znaczne koszty w przypadku emisji do atmosfery. W tym kontekście spółka pracuje m.in. nad możliwością ujmowania metanu z powietrza wentylacyjnego (w którym nie przekracza 1 proc.; dostępne są jednak w tym zakresie technologie australijskie).
Ogółem nakłady inwestycyjne grupy kapitałowej JSW w latach 2018-2030 r. mają sięgnąć ok. 19 mld zł, w tym w samej JSW ok. 16 mld zł, a w JSW Koks - ok. 1,3 mld zł. Nakłady na zabezpieczenie bieżącej produkcji pochłoną ok. 49 proc. nakładów inwestycyjnych ogółem - pozostałą część pochłoną inwestycje kluczowe. Capex, czyli nakłady na inwestycje, szacowane są średnio na ok. 1,455 mld zł rocznie.
Ugruntowaniu stabilności finansowej JSW mają służyć: utworzony już i zasilony kwotą 1,5 mld zł Fundusz Inwestycyjny Zamknięty (pod kątem inwestycji w dekoniunkturze), wcześniejsza spłata obligacji (do 2019 r. zamiast do 2025 r.) oraz działania w celu zabezpieczenia finansowania długoterminowego w latach 2018-2019.
Zgodnie ze strategią, JSW planuje zwiększenie do 2030 r. wydajności wydobycia węgla z obecnych ok. 710 ton rocznie na etat do 870 ton i obniżenie kosztu wydobycia tony węgla z 326 zł (średnio w latach 2011-2016) do średnio 284 zł. Wskaźnik wykonywanych wyrobisk ma zbliżyć się do 78 km rocznie. Średni wynik finansowy netto planowany jest na ok. 1 mld zł do 2030 r., przy polityce dywidendowej zakładającej przeznaczanie na ten cel ok. 30 proc. skonsolidowanego zysku.
Ponadto prezes Ozon poinformował w piątek o niedawnym spotkaniu z firmą Prairie Mining, dysponującą koncesją dla kopalni Dębieńsko - "ws. potencjalnych obszarów współpracy". W procesie negocjacji nabycia Przedsiębiorstwa Budowy Szybów, JSW spodziewa się uzyskania wkrótce dostępu do tzw. data room spółki. JSW nie prowadzi rozmów ws. nabycia sprzedanej wcześniej koksowni Victoria w Wałbrzychu.
Pobierz: program PIT 2017
