Zgodnie z art. 11 ust. 2 ww. rozporządzenia, usługami wchodzącymi w zakres ust. 1 są m.in. usługi (w szczególności jeśli świadczone są przez Internet lub sieć elektroniczną): ogólnie produkty w formie cyfrowej łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami i nowszymi wersjami oprogramowania oraz usługi wyszczególnione w załączniku I. Załącznik I wymienia przykładowo następujące usługi: uzyskiwanie dostępu on-line i pobieranie oprogramowania (w szczególności programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy antywirusowe) oraz jego uaktualnień.
Ww. rozporządzenie Rady UE zawiera w art. 12 listę usług, które nie są zaliczane do usług elektronicznych. Należy do nich m.in. dostawa: płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych, gier na płytach CD-ROM. Z powyższego wynika, że dostarczenie programu komputerowego stanowi usługę elektroniczną, gdy jest realizowane za pośrednictwem internetu. Ponieważ ustawa o VAT dokonuje dychotomicznego podziału czynności podlegajacych opodatkowaniu na świadczenie usług i dostawę towaru, przypadek dostarczenia programu bez pośrednictwa internetu należy zakwalifikować jako dostawę towaru. Zgodnie z definicją towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są nim rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Częstochowie z dnia 20 listopada 2006 r. (sygn. PP/443-58/06), w której stwierdzono: "Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Strona nabywa oprogramowanie standardowe, przede wszystkim gry komputerowe, utrwalone na elektronicznych nośnikach informacji (CD-ROM, DVD-ROM) od kontrahentów uprawnionych do ich dystrybucji, tj. nabywa wyłącznie egzemplarze tych programów, zatem transakcje te mają charakter obrotu towarem (...)".
Reasumując, oprogramowanie dostarczane na nośnikach (fizycznych) - a nie za pośrednictwem internetu, jest towarem w rozumieniu ustawy o VAT, a nie usługą.
Odrębnej analizy wymagałaby kwestia ewentualnego nabycia licencji do programu. Należy ustalić, czy ze sprzedażą programu komputerowego łączy się w omawianym przypadku udzielanie licencji lub przeniesienie autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. W tym miejscu można powołać się na interpretację Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Częstochowie z dnia 20 listopada 2006 r. (sygn. PP/443-58/06), który stwierdził, że: "Sprzedaż licencji do programu komputerowego stanowi zatem sprzedaż praw majątkowych do kopiowania, modyfikacji, czy dystrybucji. Jeżeli z umowy nie wynika przejście na nabywcę programu komputerowego autorskich praw majątkowych do utworu, oznacza to jedynie przeniesienie własności egzemplarza utworu, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ww. ustawy [ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych]. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, przeniesienie własności egzemplarza utworu nie powoduje przejścia autorskich praw majątkowych do utworu. Wobec tego sama transakcja kupna-sprzedaży oprogramowania komputerowego na nośniku, w stosunku do którego wyczerpało się prawo autorskie do zezwalania na dalsze rozpowszechnianie tego egzemplarza, stanowi obrót towarem, a nie udzielenie licencji, stanowiące usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku od towarów i usług". A zatem, co do zasady, sprzedaż egzemplarza programu komputerowego na nośniku elektronicznym zazwyczaj nie pociąga za sobą przejścia majątkowego prawa autorskiego (do ww. programu) ze zbywcy na kupującego.
Justyna Zając-Wysocka, radca prawny, Dyrektor Departamentu Doradztwa Podatkowego Małopolskiego Instytutu Studiów Podatkowych w Krakowie
Artykuł ma charakter jedynie informacyjny i stanowi publikację zainspirowaną treścią artykułów prasowych, interpretacji organów podatkowych i orzeczeń sądów administracyjnych. Nie stanowi porady ani opinii podatkowej czy prawnej w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 31 ustawy o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 1996 r. Nr 102, poz. 475, ze zm.) i jest odzwierciedleniem poglądów wyrażanych przez autorów publikacji. Małopolski Instytut Studiów Podatkowych Sp. z o.o. nie bierze odpowiedzialności za ewentualne skutki podejmowanych decyzji na ich podstawie.
