Takie korzystne dla podatników stanowisko zajął Drugi Śląski Urząd Skarbowy w Bielsku-Białej w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dn. 7 października 2005 r. (sygn. PD2/415-31/05/60092).
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają co do zasady wszelkiego rodzaju dochody. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się natomiast wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Jednakże - jak wskazuje organ podatkowy - wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.
Stosowne uregulowanie zawiera Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.). Zgodnie z jego postanowieniami, z tytułu podróży odbywanej w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują diety, zwrot kosztów przejazdów i dojazdów, noclegów i innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb. Ponadto pracownikowi, który otrzymuje za granicą częściowe wyżywienie, przysługuje odpowiednio na śniadanie - 15% diety, na obiad - 30% diety, na kolację - 30% diety, a na inne wydatki - 25% diety. Jeżeli cena śniadania jest zawarta w cenie noclegu należy przyjąć, że płacąc za nocleg pracownik opłaca zarazem cenę śniadania. Urząd stanął jednak na stanowisku, iż wprawdzie zwracając pracownikowi należność za nocleg pracodawca pokrywa w ten sposób również koszt śniadania, jednakże nie znajdują zastosowania przytoczone powyżej zasady. Zatem zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych będzie dieta w pełnej wysokości wynikającej z przepisów rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. Obniżenie diety o kwotę 15%. Dotyczy to sytuacji, gdy z rachunku (rachunków) przedłożonych przez pracownika wynika, że śniadanie jest usługą świadczoną na rzecz pracownika przez hotel niezależnie od noclegu (tzn. w razie rezygnacji ze śniadania przez pracownika cena za nocleg uległaby obniżeniu).
