50 dukatów koronnych Zygmunta III Wazy z 1621 roku to jedna z najważniejszych polskich monet. To również wspaniałe dzieło medalierskie i najlepsza praca Samuela Ammona, wybitnego gdańskiego rytownika i medaliera. Przyczyna wybicia tak wielkiej monety w złocie pozostaje tajemnicą. Zdaniem Tomasza Bylickiego, byłego kustosza i kuratora Gabinetu Monet i Medali w Muzeum Narodowym w Warszawie i byłego kustosza i kierownika Gabinetu Numizmatycznego Mennicy Państwowej, pięćdziesięciodukatówka została wydana z jakiejś szczególnej okazji. - Od wieków się przypuszcza, że w ten sposób uczczono polskie zwycięstwo w 1621 roku nad Turkami, w bitwie pod Chocimiem. Prawdopodobnie takie reprezentacyjne sztuki król rozsyłał do innych dworów - powiedział Interii Tomasz Bylicki.
Na aukcji 30 listopada zostanie zlicytowana również m.in. czterodukatówka z podobizną Zygmunta III Wazy z 1612 roku. Od stu lat moneta ta nigdy nie pojawiła się w obiegu i jest to jedyny znany dziś jej egzemplarz. Na przyszłotygodniowej aukcji może on osiągnąć cenę pół miliona złotych. Wylicytować można będzie również dwuzłotówkę próbną z 1771 roku. Ta odbita w złocie moneta jest prawdopodobnie również jedynym egzemplarzem jaki znajduje się w obiegu. Jej autor - Jan Filip Holzhaeusser - był nadwornym medalierem Stanisława Augusta.
- Aktualnie jest to największa kolekcja w handlu antykwarycznym monet polskich i najpiękniejsza. Wszystkie te monety to już dzisiaj numizmatyczne perełki. Jeśli są w jakichś zbiorach, to w tych u wybitnych kolekcjonerów albo w najcenniejszych i największych polskich zbiorach muzealnych - określa aukcję były kustosz i kierownik Gabinetu Numizmatycznego Mennicy Państwowej.
ew
Biznes INTERIA.PL na Twitterze. Dołącz do nas i czytaj informacje gospodarcze
