Jak głosi Kodeks pracy, jednym z obowiązków pracodawcy jest dokonywanie wypłat wynagrodzeń swoim pracownikom w określonym terminie. Państwowa Inspekcja Pracy w opublikowanym komunikacie przypomina o tym prawnym obowiązku. Jednocześnie wspomina o tym, że jeśli pracodawca naruszałby prawo regularnie, podlega już Kodeksowi karnemu, zgodnie z którym może my grozić grzywna lub ograniczenie czy pozbawienie wolności.
Do kiedy pracodawca powinien wypłacić pensję?
Prawo pracy dokładnie określa, co może grozić niesumiennemu pracodawcy.
"Kto, wbrew obowiązkowi:
- nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń,
- nie udziela przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego lub bezpodstawnie obniża wymiar tego urlopu,
- nie wydaje pracownikowi w terminie świadectwa pracy, podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł". - czytamy w ustawie.
Co w praktyce znaczy "ustalony termin" wypłaty wynagrodzenia? Tutaj również można odwołać się do Kodeksu pracy, który wskazuje, że pracownik powinien otrzymywać pensję minimum raz w miesiącu, z dołu i nie później niż do 10. dnia następnego miesiąca kalendarzowego.
PIP przypomina, że w sytuacji gdy pracodawca nie wywiązuje się z tego obowiązku, pracownik może skorzystać z pomocy tej instytucji - także wówczas, gdy np. zakład pracy zostaje zamknięty, a sam właściciel czy zarządca jest nieuchwytny.
Brak wypłaty = brak pracownika
W przypadku gdy pracodawca nie wypłaca wynagrodzenia, pracownik może zakończyć pracę, rozwiązując umowę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy. Prawo wskazuje, że w takiej sytuacji pracownik może domagać się odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia (lub za czas, do którego umowa miała trwać w przypadku umowy na czas określony).
Zobacz również:
"Do zakończenia zatrudnienia dochodzi wtedy w trybie natychmiastowym, w dniu, w którym pracodawca zapoznaje się z treścią pisma - oświadczenia pracownika. Oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy można wysłać listem poleconym na adres siedziby pracodawcy za pomocą operatora pocztowego, z pisemnym potwierdzeniem odbioru. W przypadku braku odbioru przesyłki (do czego dochodzi w sytuacji "zniknięcia" pracodawcy) zastosowanie będzie miała tzw. fikcja doręczenia - po upływie 7 dni od drugiego awizowania pismo to zostanie uznane za doręczone" - informuje PIP.
Jednocześnie pracodawca ma obwiązek wystawienia takiemu pracownikowi świadectwa pracy w ciągu 7 dni od rozwiązania umowy. Jeśli tego nie zrobi, ten ma prawo pozwać pracodawcę do sądu pracy. W skrajnych przypadkach, gdy np. firma przestała już istnieć, to sąd wydaje takie świadectwo, które zastępuje wyrok.
Pracownik ma prawo odzyskać pieniądze
Jeśli pracownik nie otrzymał należnego mu wynagrodzenia, nadal ma szansę odzyskać pieniądze. Pomóc mu może Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - państwowy fundusz celowy, który wypłaca pensje w zamian za niewypłacalnego pracodawcę. W tym przypadku niezbędne jest m.in. postanowienie sądu o upadłości lub wszczęciu postępowania upadłościowego
"Objęci gwarancją Funduszu są nie tylko obecnie zatrudnieni pracownicy. O uzyskanie świadczeń z Funduszu mogą starać się również: były pracownik, uprawniony do renty rodzinnej członek rodziny zmarłego pracownika, uprawniony do renty rodzinnej członek rodziny zmarłego byłego pracownika, pracodawca, syndyk, likwidator, inna osoba sprawująca zarząd majątkiem pracodawcy" - dodaje PIP.
