Banki centralne na świecie są w posiadaniu ok. 30 tys. ton złota. Niedoścignionym liderem pod tym względem są Stany Zjednoczone, które mają 8,1 tys. ton. Za USA są Niemcy (3,4 tys. ton), Włochy, Francja, Rosja i Chiny (po ok. 2 tys. ton).
Jeszcze w 2018 r. NBP był w posiadaniu 102,9 ton złota. Obecnie jest to już 228,6 tony, co jest efektem ostatnich zakupów, zrealizowanych przez polski bank centralny, którym kieruje prof. Adam Glapiński. W ub. r. NBP kupił 25,7 tony złota, a w obecnym dalsze 100 ton.
Pozwoliło to na awans Polski pod względem posiadanego złota w ujęciu globalnym z 34. na 22. miejsce, a w Europie z 15. na 11. Pozycję. Dla porównania Szwecja ma 126 ton, Belgia 227 a Austria i Hiszpania po 280 ton.
Sprzyjają temu dobre warunki gospodarcze kraju i - tym samym - rosnące aktywa rezerwowe NBP (o ponad 30 mld euro na przestrzeni ostatnich 5 lat). Po ostatnich zakupach udział złota w rezerwach dewizowych banku zwiększył się do średniej dla wszystkich banków centralnych (10,5 proc.).
Wciąż jednak jest znacząco niższy niż średnia dla banków europejskich (20,5 proc.).
Po co NBP kupuje złoto?
Jego wartość rośnie w warunkach podwyższonego ryzyka: kryzysu finansowego, politycznego, wojny.
Dlatego, z jednej strony rezerwy w złocie poprawiają bezpieczeństwo finansowe Polski. Z drugiej większe rezerwy poprawiają wiarygodność kraju, m.in. w oczach agencji ratingowych, inwestorów zagranicznych czy instytucji międzynarodowych. A to wpływa m.in. na koszt finansowania na rynkach globalnych.
Polska po okresie PRL zaczęła odbudowywać zasoby złota w latach 90 (kiedy bankiem kierowała Hanna Gronkiewicz-Waltz).
Do 2018 r. NBP posiadał ok. 103 ton złota, które w zdecydowanej większości (98 proc.) były przechowane w skarbcu Banku Anglii. W najbliższym czasie kupione kolejne 100 ton (wartość na dziś to ok 17,8 mld zł) zostaną przetransportowane do Polski. Obecnie w skarbcu NBP jest przechowywanych ok. 5 ton złota.
bb
