Przedsiębiorcy mają jeszcze kilka dni na przeanalizowanie, czy stosowany przez nich sposób rozliczenia z fiskusem jest dla nich najkorzystniejszy. Ewentualnej zmiany formy opodatkowania muszą dokonać do 20 stycznia. Dla osób prowadzących działalność gospodarczą przewidziano cztery sposoby rozliczania podatków: skalę podatkową (stawki 18 proc. i 32 proc.), podatek liniowy (19 proc.), ryczałt i kartę podatkową.
Nie oznacza to jednak, że każdy z nich jest dostępny dla wszystkich przedsiębiorców - w wielu przypadkach decydujący będzie na przykład rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej. W kolejnym już cyklu "Najlepsza forma opodatkowania" Tax Care przedstawi plusy i minusy każdej z czterech form rozliczeń z fiskusem oraz ich dostępność dla prowadzących działalność, sprawdzi także, która z nich - w zależności od sytuacji rodzinnej i finansowej przedsiębiorcy - jest najbardziej dla niego opłacalna. Dzisiaj przedstawiamy skalę podatkową.
Wspólne rozliczenie tylko na skali
Ta forma opodatkowania jest dostępna dla wszystkich przedsiębiorców i pod jednym względem wyjątkowa. Tylko w przypadku skali podatkowej przedsiębiorca może skorzystać z preferencyjnego, zazwyczaj bardzo korzystnego pod względem podatkowym, rozliczenia ze współmałżonkiem lub samotnie wychowywanym dzieckiem.
Poza tym skala podatkowa jako jedyna pozwala na skorzystanie z wszystkich przewidzianych ustawą ulg podatkowych, w tym atrakcyjnej ulgi na dzieci (niedostępnej na przykład dla "ryczałtowców").
Przy skali podatkowej przedsiębiorca może odliczać od przychodu koszty jego uzyskania, obniżając tym samym podstawę opodatkowania, a w efekcie - podatek (przy czym taką samą możliwość daje podatek liniowy).
Skala podatkowa na 2014 r.
Roczny dochód wolny od podatku: 3091 zł
Roczna kwota zmniejszająca podatek: 556,02 zł
Skala podatkowa jest progresywną formą opodatkowania - niższą, 18-proc. stawkę podatku stosuje się do dochodu nieprzekraczającego 85 528 złotych. Powyżej tej kwoty podatki należy płacić według wyższej, 32-proc. stawki (od kwoty nadwyżki ponad 85 528 zł). Aby zatem nie przekroczyć pierwszego progu podatkowego, średniomiesięczny dochód netto przedsiębiorcy (przychód pomniejszony o koszty uzyskania przychodu i składki na ubezpieczenia społeczne) nie powinien przekroczyć ok. 7 tys. złotych.
Inaczej będzie jednak w sytuacji, gdy przedsiębiorca zarabia co prawda średniomiesięcznie dużo więcej, ale jednocześnie jego współmałżonek nie pracuje zawodowo lub osiąga nieznacznie dochody. Wtedy, dzięki możliwości wspólnego rozliczenia ze współmałżonkiem - opcji dostępnej, przypomnijmy jeszcze raz, tylko dla osób rozliczających się z fiskusem według skali podatkowej - jest szansa, że nie "wejdzie" w drugi próg mimo wysokich zarobków.
Załóżmy, że roczny dochód netto przedsiębiorcy wynosi 140 tys. zł. Gdyby rozliczał się według skali, ale nie korzystał z preferencyjnego rozliczenia ze współmałżonkiem, jego roczny podatek wyniósłby aż 32 270 zł (w takiej sytuacji bardziej opłacałby mu się 19-proc. podatek liniowy, który dla takiego samego rocznego dochodu wyniósłby 26 600 zł).
Jeśli jednak przedsiębiorca na skali rozliczyłby się z nieosiągającym dochodów współmałżonkiem, roczny podatek wyniósłby już 24 088 zł (w każdym przypadku nie uwzględniliśmy w wyliczeniach odliczanej od podatku składki na ubezpieczenie zdrowotne). Gdyby dodatkowo przedsiębiorca na skali miał na przykład dwójkę dzieci, jego podatek byłby niższy o kolejne ponad 2 tys. zł.
Przedsiębiorca na skali jest zobowiązany do obliczania cyklicznych zaliczek na podatek dochodowy, zazwyczaj comiesięcznych, ale jeśli jest tzw. małym podatnikiem (jego przychody ze sprzedaży wraz z podatkiem VAT nie przekraczają w jednym roku równowartości 1 mln 200 tys. euro lub gdy rozpoczyna działalność), może płacić je co kwartał. Ma także prawo do innej ulgowej formy opłacania podatku, tzw. zaliczek uproszczonych (co miesiąc płaci się stałą zaliczkę, niezależną od osiągniętego w tym czasie dochodu, która wynosi 1/12 podatku dochodowego od dochodu wykazanego w zeznaniu złożonym w poprzednim roku).
Agata Szymborska-Sutton
