Wielu ekspertów tuż po wejściu w życie nowej ustawy zapowiadało w związku z tą okolicznością koniec telemarketingu. Jak zatem wygląda sytuacja w branży po trzech miesiącach od wprowadzenia ustawy?
Na tym etapie można stwierdzić, że przewidywany koniec telemarketingu nie nastąpił. Istnieją jednak nadal obawy, że pracownicy niektórych firm telemarketingowych będą musieli zawiesić słuchawki, gdyż nowa ustawa wydaje się dość konsekwentnie utrudniać działalność firm z branży call center, wykorzystujących dane osobowe konsumentów.
Pobierz: darmowy program do rozliczeń PIT
- W myśl nowej ustawy, telefoniczne skontaktowanie się w celach marketingowych wymaga zgody osoby, do której się dzwoni. Zgoda musi dotyczyć wprost tego celu i sposobu kontaktu. Podmioty takie jak np. dostawcy baz danych, które dysponują danymi osobowymi - wraz ze zgodą na ich przetwarzanie w celach marketingowych - zazwyczaj nie posiadają takiej dodatkowej, wyraźnej zgody, wymaganej aktualnie ustawą "konsumencką". W praktyce oznacza to dla wielu konsumentów koniec z otrzymywaniem nagminnych telefonów z niepożądanymi ofertami, zaś dla dostawców baz danych koniec udostępniania danych osób na telefoniczne skontaktowanie się w celach marketingowych - mówi Marcin Kostecki, prezes agencji zintegrowanego performance marketingu ClickQuickNow.
- Od 25.12.2014 r. posiadanie zgody na przetwarzanie danych osobowych w celach marketingowych nie jest bowiem wystarczające, aby móc skontaktować się telefonicznie z konsumentem w celach marketingowych. Ponadto, zlecenie przeprowadzenia kampanii telemarketingowej zewnętrznemu call center wiąże się od tej daty często z koniecznością uwzględnienia przez dzwoniącego szeregu obowiązków informacyjnych w trakcie i po rozmowie, tj. obowiązku przekazania konsumentowi odpowiednich informacji, a także odebrania od konsumenta wyraźnych i adekwatnych zgód, wymaganych przepisami ustawy. Zrozumiałe jest zatem, że w związku z tymi wymaganiami, skala i efektywność pracy call center spadła w wielu przypadkach do poziomu opłacalności - dodaje.
W Niemczech już od 8 sierpnia 2009 roku funkcjonuje ustawa określająca obowiązki podobne do polskiej ustawy konsumenckiej. Niemieckie prawo podchodzi jednak do zakazu telefonicznej akwizycji nawet bardziej restrykcyjnie. Przykładowo, nie jest dozwolone dzwonienie z numerów zastrzeżonych, nie można również przeprowadzać telefonicznie badań rynkowych bez wcześniej zgody na kontakt w tym celu.
Zgoda na kontakt telefoniczny nie może być również wyrażona na początku rozmowy, czyli na podstawie zgody na przetwarzanie danych w celach marketingowych, tylko na podstawie odrębnej zgody na kontakt telefoniczny, której posiadanie przedsiębiorca musi udowodnić jeszcze przed kontaktem telefonicznym.
Obejście zakazu dzwonienia bez posiadanej zgody narusza też zasady konkurencji w Niemczech. Kary finansowe niestosowania prawa są bardzo dotkliwe, wynoszą nawet do 300 000 euro. Odstraszyło to wiele call center i położyło kres telefonicznemu spamowaniu. Ponadto w Niemczech funkcjonuje lista Robinsona, którą prowadzi niemieckie Stowarzyszenie Marketingu Dialogu (DDV).
Konsument może się na nią zapisać, a firmy stosujące wykluczanie danych osób z listy, przed dzwonieniem, podnoszą jedynie swoją reputację. W Polsce również obowiązuje lista Robinsona, którą prowadzi Stowarzyszenie Marketingu Bezpośredniego (SMB). Jest ona jednak bardzo rzadko wykorzystywana, przede wszystkim z tego względu, że mało firm wie o jej istnieniu.
Biznes INTERIA.PL na Twitterze. Dołącz do nas i czytaj informacje gospodarcze
