Spis treści:
- Orlen nie zrealizuje projektu Polaris. To efekt działań kontrolnych?
- Orlen nie zrezygnuje z działań związanych z magazynowaniem dwutlenku węgla
- Co dalej z projektem Olefiny III? To wielkie i kosztowne przedsięwzięcie
Norweska spółka Orlenu zakończyła udział w projekcie Polaris, który miała realizować z tamtejszym partnerem firmą Horisont Energi. "Z powodu niewystarczającej stropy zwrot z inwestycji Orlen wycofał się projektu sekwestracji CO2 w Norwegii" - poinformowała w poniedziałek spółka. Według Orlenu, analizy wykazały, że projekt Polaris może przyjąć mniej CO2 niż zakładano.
Orlen Upstream Norway, (spółka-córka koncernu), posiadała 50 proc. udziałów w koncesji Polaris, które nabyła nieodpłatnie od norweskiego partnera Horisont Energi w grudniu 2023 r.
Orlen nie zrealizuje projektu Polaris. To efekt działań kontrolnych?
Przypomnijmy: nowe władze Orlenu audytują spółkę sprawdzając działania poprzedniego zarządu. Jak informowaliśmy w Interii, Orlen w tym roku zakończył już 50 kontroli i audytów, a drugie tyle jest jeszcze w toku. Skierowano do tej pory osiem zawiadomień do prokuratury. W przypadku dwóch z nich, działania lub zaniechania poprzedniego zarządu Orlen spowodowały straty na ponad 5 mld zł.
Orlen, przy wsparciu zewnętrznych firm audytorskich i kancelarii prawnych, realizuje w grupie kapitałowej szczegółowy przegląd działań za okres od stycznia 2016 r. do lutego 2024 r.
Wiele wskazuje na to, że rezygnacja z projektu Polaris to efekt przeglądu umów i działań poprzedniego zarządu.
Orlen nie zrezygnuje z działań związanych z magazynowaniem dwutlenku węgla
Co ciekawe, Orlen nie zamierza rezygnować z działań związanych z wychwytywaniem i magazynowaniem CO2.
Przystępując do projektu, Orlen Upstream Norway (norweska spółka koncernu, dawne PGNiG Upstream Norway) zakładał, że na koncesji będzie można zatłaczać od 2 do 6 mln ton CO2 rocznie. Po objęciu udziałów w projekcie, spółka przeprowadziła analizy geologiczne i geofizyczne struktury Polaris, które wykazały, że potencjał zatłaczania jest na niższym poziomie tego przedziału. "Miało to wpływ na ekonomikę całego projektu, w szczególności spowodowało wzrost jednostkowych kosztów składowania" - uzasadnił Orlen. Orlen prowadził z partnerem w tym projekcie rozmowy w celu znalezienia rozwiązania zapewniającego satysfakcjonującą stopę zwrotu z inwestycji mimo mniejszego potencjału zatłaczania CO2, ale nie przyniosły one rezultatu. "Dlatego Orlen Upstream Norway, w uzgodnieniu z Orlenem, zdecydował o zakończeniu udziału w projekcie" - zaznaczył koncern.
Do końca 2030 r. koncern planuje uzyskać zdolność zatłaczania lub zagospodarowania 3 mln ton CO2 rocznie. Spółka nie tylko nie porzuca pomysłów na magazynowanie CO2, ale analizuje inne projekty i programy. Warunkiem ma być jednak odpowiednia stopa zwrotu i rentowność projektu.
Co dalej z projektem Olefiny III? To wielkie i kosztowne przedsięwzięcie
Audyty i kontrole trwające w Orlenie mogą przynieść jeszcze wiele zaskoczeń i trudnych decyzji. Pod lupą jest sztandarowa inwestycja płockiego koncernu, czyli Olefiny III. Dość powiedzieć, że od dekad w Europie nie było takiej inwestycji w przemyśle petrochemicznym.
Olefiny III już pochłonęły ok. 12 mld zł, a wiele wskazuje na to, że będzie kosztować drugie tylko. To koszty wielokrotnie wyższe, niż wcześniej planowano.
Wiele mówi się też o weryfikacji planów związanych z budową SMR-ów (małych reaktorów jądrowych), które Orlen miał stawiać wspólnie ze spółką Synthos Michała Sołowowa.
***
