Reklama

Czy nasze długi powalą nas na kolana?

Kongres Przedsiębiorczości wyraża przekonanie, że przyspieszony wzrost długu publicznego stanowi zagrożenie dla średnioterminowych perspektyw rozwoju Polski.

Kongres Przedsiębiorczości wyraża przekonanie, że przyspieszony wzrost długu publicznego stanowi zagrożenie dla średnioterminowych perspektyw rozwoju Polski.

Niezbędne jest podjęcie zaplanowanych na najbliższe 3-4 lata działań dla obniżania bieżącego deficytu budżetowego oraz powstrzymania wzrostu, a następnie stopniowego zmniejszania zadłużenia sektora publicznego. Realizacja takiego programu może być jednak utrudniona, jeśli w jej trakcie zaczną obowiązywać rygory ustawy o finansach publicznych dotyczące konsekwencji przekroczenia 50- i 55-procentowego poziomu zadłużenia w stosunku do PKB. Dlatego też opowiadamy się za poszukiwaniem dróg na rzecz złagodzenia, zawieszenia lub usunięcia tych rygorów.

Reklama

Takie działania dopuszczamy wyłącznie przejściowo, w celu stworzenia warunków dla niezbędnych reform finansów publicznych.

Zdaniem organizacji tworzących Kongres Przedsiębiorczości powinno to być w szczególności: dokończenie reformy emerytalnej (w tym podwyższenie wieku emerytalnego, a także wprowadzenie wielofunduszowości oraz poluźnienie ograniczeń inwestycyjnych w OFE), zmniejszenie transferów społecznych poprzez system KRUS i systemy uprzywilejowane, odciążenie publicznej służby zdrowia poprzez wdrożenie systemu ubezpieczeń dobrowolnych, racjonalizacja innych sfer wydatków społecznych (nauka, szkolnictwo wyższe). Tym działaniom powinna towarzyszyć głębsza deregulacja w sferze gospodarczej, włączając w to urynkowienie zasad działania sektora publicznego (w tym zniesienie kominówki), dokończenie prywatyzacji oraz dalsze uelastycznienie prawa pracy.

Program niezbędnych reform

powinien być poprzedzony publiczną debatą i dialogiem z międzynarodowymi środowiskami finansowymi. Powodzenie wdrożenia takiego programu będzie jednak zagrożone, jeśli w jego trakcie zadziałają procedury ostrożnościowe przewidziane w ustawie o finansach publicznych. Kwestia zarządzania państwowym długiem publicznym jest regulowana w polskich przepisach w sposób niespotykany w skali europejskiej. Prócz art. 216 ust. 5 Konstytucji RP wprost zakazującego zaciągania zobowiązań, w których efekcie dług przekroczyłby 60% wartości PKB w danym roku, artykuły 86 i 87 ustawy o finansach publicznych regulują sposób postępowania w przypadku przekroczenia relacji długu do PKB ponad dodatkowe progi 50 i 55%.

Kongres Przedsiębiorczości uważa, że o ile zapisy konstytucyjne są niepodważalne, zadziałanie zapisów ustawowych o finansach publicznych w ich obecnym kształcie spowoduje znacznie więcej strat niż korzyści. Mechaniczne cięcie lub ograniczenie wydatków dla spełnienia wymogów ustawowych, po wysoce prawdopodobnym w najbliższych latach przekroczeniu kolejnych progów 50 i 55%, spowoduje wielokrotnie większe straty gospodarcze w postaci ograniczeń inwestycyjnych, bezwzględne zamrożenie płac w sferze budżetowej, głębokie niewykorzystanie środków przysługujących Polsce z funduszy europejskich, powstrzymanie i cofnięcie procesów inwestycyjnych w samorządach. W konsekwencji może to doprowadzić do załamania ożywienia gospodarczego, wzrostu bezrobocia i pogłębienia się konfliktów społecznych.

Dostrzegamy wobec tego dwa alternatywne rozwiązania:

Zmiana szczegółowej definicji państwowego długu publicznego zawartej w przepisach wydanych na podstawie art.72 ust.2 i art. 73 ust. 5 ustawy o finansach publicznych. Najlepiej uzasadniona wydaje się tu propozycja wyłączenia z państwowego długu publicznego wartości (lub jej części) obligacji skarbowych, będących w posiadaniu OFE. Do przeprowadzenia takiej zmiany może wystarczyć wydanie nowego rozporządzenia przez Ministra Finansów.

Jest to zmiana łatwa do przeprowadzenia, lecz w sensie skutków daleko idąca - obejmie nie tylko sposób liczenia długu na potrzeby ustawy o finansach publicznych, lecz także Konstytucji RP. Taka zmiana może mieć także potencjalnie duże reperkusje międzynarodowe.

Zmiany w kilku artykułach Rozdziału 3 ustawy o finansach publicznych. Tu możliwe są różne rozwiązania szczegółowe - od złagodzenia zapisów art. 86 i 87, poprzez zawieszenie ich obowiązywania przez określony czas (3-4 lat), po umieszczenie w art. 88 dodatkowego, obok przewidzianych, przypadku niestosowania artykułów 86 i 87 - np. pozostawania w Procedurze Nadmiernego Deficytu (EDP).

Jest to zmiana trudniejsza do przeprowadzenia, lecz bardziej ograniczona, szczególnie jeśli będzie miała charakter zamknięty czasowo. Podobnie jak w pierwszym wariancie, reakcja międzynarodowych środowisk finansowych pozostaje do wyjaśnienia.

Kongres Przedsiębiorczości uznaje, że konieczna jest dyskusja społeczna nad potrzebą i zakresem zmian w procedurach ostrożnościowych przy zarządzaniu państwowym długiem publicznym. Utrzymanie obecnego stanu nie jest dobrą opcją - grozi Polsce wstrząsem gospodarczym na własne życzenie i znacząco utrudni przeprowadzenie jakiejkolwiek reformy finansów publicznych.

Kongres Przedsiębiorczości oczekuje jednak, że Rząd przedstawi wiarygodny, średnioterminowy plan konsolidacji finansów publicznych zanim podejmie jakiekolwiek działania związane ze zmianą procedur ostrożnościowych.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Finanse / Giełda / Podatki
Bądź na bieżąco!
Odblokuj reklamy i zyskaj nieograniczony dostęp do wszystkich treści w naszym serwisie.
Dzięki wyświetlanym reklamom korzystasz z naszego serwisu całkowicie bezpłatnie, a my możemy spełniać Twoje oczekiwania rozwijając się i poprawiając jakość naszych usług.
Odblokuj biznes.interia.pl lub zobacz instrukcję »
Nie, dziękuję. Wchodzę na Interię »