Spis treści:
- 5000 zł emerytury z ZUS: ile trzeba zarabiać?
- Stopa zastąpienia spada. Emerytury coraz dalej od ostatnich pensji
5000 zł emerytury z ZUS: ile trzeba zarabiać?
Emerytura w wysokości 5000 zł brutto, co przy obecnych zasadach oznacza około 4100 zł netto, wymaga zgromadzenia wysokiego kapitału na koncie w ZUS. Przy przejściu na emeryturę w wieku 65 lat jest to około 1,1 mln zł zapisanych składek, natomiast przy wieku 60 lat blisko 1,33 mln zł, ponieważ świadczenie musi zostać rozłożone na dłuższy okres. W praktyce przekłada się to na wieloletnią, stabilną karierę zawodową z ponadprzeciętnym wynagrodzeniem. Osoba zarabiająca średnio około 12 000 zł brutto musiałaby opłacać składki przez niemal cztery dekady, aby osiągnąć taki poziom emerytury przy zakończeniu pracy w wieku 65 lat. Wyższe dochody skracają ten dystans, bo przy pensji rzędu 15 000 zł brutto podobny efekt dawałoby około 31 lat pracy bez dłuższych przerw.
Zobacz również:
Znacznie trudniejszym celem jest 5000 zł netto miesięcznie z ZUS, czyli emerytura brutto na poziomie około 6200-6500 zł. Taki poziom świadczenia oznacza konieczność zgromadzenia kapitału rzędu 1,35-1,4 mln zł przy wieku 65 lat oraz nawet około 1,65 mln zł przy wieku 60 lat. Przy prostym założeniu stałych zarobków oznacza to utrzymywanie wynagrodzenia w granicach 16 000-17 000 zł brutto przez ponad 35 lat lub jeszcze wyższych dochodów przy krótszym stażu. Dla wielu pracowników jest to scenariusz niemal niemożliwy do zrealizowania, zwłaszcza w realiach obecnego rynku, gdzie regularnie zdarzają się przerwy w zatrudnieniu, zmiany form umów i okresy pracy na niższych podstawach składek.
Sposób obliczania emerytury w ZUS opiera się na prostym, lecz bezwzględnym algorytmie. Instytucja sumuje wszystkie składki zapisane na indywidualnym koncie, powiększone o kapitał początkowy i coroczną waloryzację, a następnie dzieli je przez liczbę miesięcy dalszego trwania życia ogłaszaną przez GUS. W takim systemie przedłużenie aktywności zawodowej oznacza zarówno większą liczbę wpłat, jak i krótszy okres statystycznej wypłaty świadczenia. Każdy dodatkowy rok pracy zwiększa więc przyszłą emeryturę nie tylko przez nową składkę, lecz także przez korzystniejszy sposób podziału zgromadzonego kapitału.
Zobacz również:
Stopa zastąpienia spada. Emerytury coraz dalej od ostatnich pensji
Coraz więcej prognoz dotyczących polskiego systemu emerytalnego wskazuje na spadek tzw. stopy zastąpienia, czyli relacji pierwszej emerytury do wcześniejszych zarobków z pracy. To jeden z kluczowych wskaźników pokazujących, jaką część dotychczasowego dochodu jest w stanie zapewnić świadczenie z ZUS po zakończeniu aktywności zawodowej. W długoterminowych analizach przygotowywanych na potrzeby instytucji unijnych, w tym Komisji Europejskiej, stopa zastąpienia dla Polski obniża się z obecnych około 55-60 procent do mniej więcej 27 procent w roku 2050. Oznacza to, że przyszła emerytura z ZUS dla większości osób będzie stanowić nie więcej niż jedną trzecią ostatniego wynagrodzenia, co przekłada się na wyraźną lukę dochodową po zakończeniu pracy.
Zobacz również:
Źródła tego zjawiska mają charakter strukturalny i częściej wynikają z parametrów systemu niż z indywidualnych decyzji pracowników. ZUS musi rozłożyć zgromadzony kapitał na coraz dłuższy okres życia, co wprost wynika z corocznie publikowanych tablic. Jednocześnie na system silnie oddziałuje demografia, bo relacja liczby osób pracujących do liczby emerytów systematycznie się pogarsza, ograniczając możliwości podnoszenia świadczeń bez zwiększenia zewnętrznego finansowania.
W reakcji na te prognozy wielu pracowników zwraca uwagę na dodatkowe formy oszczędzania, które mają uzupełnić przyszłą emeryturę z ZUS. Pracownicze Plany Kapitałowe opierają się na regularnych wpłatach pracownika i pracodawcy oraz na dopłatach państwa, w tym 250 zł wpłaty powitalnej i dodatkowe 240 zł rocznie, co pozwala zbudować dodatkowe zabezpieczenie finansowe. Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego oferuje inną zachętę, bo wpłaty można odliczyć w zeznaniu PIT, przy rocznych limitach sięgających ponad 11 tys. zł dla pracowników i niemal 17 tys. zł dla osób prowadzących działalność gospodarczą.
