Sprawa dotyczy klientki polskiego banku, która padła ofiarą oszustwa podczas transakcji na portalu aukcyjnym. Oszust podszył się pod kupującego, wysłał jej fałszywy link imitujący stronę internetową jej banku, gdzie kobieta podała swoje dane logowania. Oszust wykorzystał to, dokonując wypłaty z rachunku bankowego klientki.
Następnego dnia oszukana poinformowała o nieautoryzowanej transakcji swój bank, domagając się zwrotu kwoty. Ten jednak odmówił, tłumacząc, że klientka dopuściła się rażącego zaniedbania, ujawniając swoje dane bankowe.
Sprawa trafiła do sądu krajowego, który przekazał ją TSUE z pytaniem, czy zgodnie z prawem UE w takiej sytuacji bank faktycznie może odmówić, czy też zobowiązany jest do zwrotu wyłudzonych pieniędzy.
Bank powinien zareagować bezzwłocznie. Potem może żądać pokrycia strat
Zdaniem rzecznika generalnego TSUE Athanasiosa Rantosa, bank - zgodnie z unijnym prawem - powinien zareagować bezzwłocznie, zwracając klientce kwotę nieautoryzowanej transakcji, chyba że ma dowody na to, że próbuje ona wyłudzić pieniądze. W takiej sytuacji jednak bank zobowiązany jest powiadomić o tym pisemnie odpowiednie organy krajowe.
Jak jednak podkreślił rzecznik, zwrot ten nie jest ostateczny. Jeżeli bank faktycznie ustali, że nieautoryzowana transakcja wynikała z winy klienta, który umyślnie lub w wyniku rażącego zaniedbania ujawnił swoje dane uwierzytelniające do konta, bank może zażądać od niego pokrycia strat. Jeśli klient odmówi, bank ma prawo wszcząć przeciwko niemu postępowanie sądowe, by odzyskać zapłatę.
Opinie rzeczników generalnych TSUE poprzedzają wyroki trybunału, stanowiąc propozycje rozstrzygnięcia. Sędziowie zazwyczaj podtrzymują stanowisko przyjęte przez rzeczników, ale nie jest to wiążące.
