Ursula von der Leyen

Ursula Gertrud von der Leyen urodziła się 8 października 1958 roku w Brukseli jako Ursula Albrecht. Jej ojciec, Ernst Albrecht, był wpływowym niemieckim politykiem, który pełnił funkcję premiera Dolnej Saksonii i pracował w Komisji Europejskiej. Dzięki jego pracy Ursula dorastała w międzynarodowym środowisku, co miało znaczący wpływ na jej przyszłą karierę. 

Gdy miała 13 lat, jej rodzina przeprowadziła się do Hanoweru w Niemczech, gdzie kontynuowała naukę w lokalnej szkole. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczęła studia ekonomiczne na Uniwersytecie w Getyndze, ale szybko zmieniła kierunek na medycynę. W 1987 roku ukończyła studia medyczne na Uniwersytecie w Hanowerze i zdobyła dyplom lekarza. W 1991 roku uzyskała tytuł doktora nauk medycznych, a jej praca doktorska była poświęcona ginekologii. 

Po ukończeniu studiów Ursula von der Leyen rozpoczęła pracę w klinice medycznej przy Uniwersytecie w Hanowerze, specjalizując się w ginekologii. Pracowała tam do 1992 roku, kiedy zdecydowała się na przerwę zawodową, aby skupić się na rodzinie. Ursula i jej mąż, Heiko von der Leyen, mają siedmioro dzieci, co było jednym z głównych powodów czasowego wycofania się z kariery. 

W 1998 roku von der Leyen wróciła do pracy zawodowej, zajmując się badaniami z zakresu epidemiologii i zdrowia publicznego. W tym okresie ukończyła również kursy z ekonomii zdrowia na Uniwersytecie Stanforda w USA, co poszerzyło jej wiedzę o systemach ochrony zdrowia i ich zarządzaniu. 

Ursula von der Leyen rozpoczęła swoją karierę polityczną w 2001 roku, kiedy dołączyła do Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU). W latach 2001–2004 była członkiem rady miejskiej w Sehnde, w pobliżu Hanoweru. W 2003 roku została wybrana do Parlamentu Dolnej Saksonii, gdzie pełniła funkcję ministra spraw społecznych, kobiet, rodziny i zdrowia. W tym czasie koncentrowała się na promowaniu polityki prorodzinnej i reformie systemu opieki zdrowotnej. 

W 2005 roku Ursula von der Leyen została mianowana ministrem ds. rodziny, seniorów, kobiet i młodzieży w rządzie Angeli Merkel. Na tym stanowisku prowadziła politykę wspierającą rodziny, wprowadzając program "Elterngeld", zapewniający wsparcie finansowe dla rodziców na urlopie rodzicielskim. Jej polityka prorodzinna została doceniona zarówno w Niemczech, jak i za granicą. 

W 2009 roku objęła stanowisko ministra pracy i spraw socjalnych, gdzie kontynuowała działania na rzecz poprawy warunków pracy i zwiększenia zatrudnienia. Skupiała się na reformie systemu zabezpieczeń społecznych oraz walce z bezrobociem. 

W 2013 roku Ursula von der Leyen została mianowana pierwszą kobietą na stanowisko ministra obrony Niemiec. Jej nominację uznano za ważny krok w kierunku większej równości płci w sektorze obrony. Podczas swojej kadencji dążyła do modernizacji Bundeswehry i zwiększenia udziału kobiet w armii. Wspierała także większe zaangażowanie Niemiec w międzynarodowe misje, w tym operacje NATO. 

Jako minister obrony von der Leyen musiała zmierzyć się z licznymi wyzwaniami, takimi jak problemy z wyposażeniem i finansowaniem Bundeswehry. Jej działania budziły różne reakcje, zarówno pozytywne, jak i krytyczne, ale jej determinacja i konsekwencja w działaniu zwiększyły jej międzynarodową rozpoznawalność. 

W 2019 roku Ursula von der Leyen została wybrana na stanowisko przewodniczącej Komisji Europejskiej, uzyskując szerokie poparcie Rady Europejskiej, co uczyniło ją pierwszą kobietą na tym stanowisku. Oficjalnie objęła urząd 1 grudnia 2019 roku, zastępując Jean-Claude’a Junckera. 

Jako przewodnicząca Komisji Europejskiej wyznaczyła sobie ambitne cele, w tym realizację Europejskiego Zielonego Ładu, którego celem jest osiągnięcie neutralności klimatycznej Europy do 2050 roku. Podczas pandemii COVID-19 odegrała kluczową rolę w koordynacji działań na poziomie europejskim, w tym w organizacji zakupu i dystrybucji szczepionek dla krajów członkowskich. 

18 lipca 2024 roku Parlament Europejski ponownie zatwierdził jej kandydaturę na stanowisko przewodniczącej Komisji Europejskiej, co dało jej mandat do utworzenia nowej Komisji.